ویتنی بلک

ویتنی بلک (۲۰ فوریه ۱۹۲۶ — ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۲) بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی فیلم و تلویزیون بود.

بلک در سال ۱۹۲۶ با نام نانسی آن ویتنی در ایگل راک، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، به‌عنوان نخستین فرزند مارتا می ویلکنسن و هری ویتنی متولد شد. دوران کودکی او با سفر به سراسر کشور همراه با خانواده‌اش و حضور در ۱۶ مدرسه مختلف سپری شد. بلک هنگام تحصیل در کالج شهر پاسادنا، در گروه‌های تئاترهای کوچک در منطقه لس‌آنجلس فعالیت می‌کرد و در تابستان‌ها در دکه بستنی‌فروشی مادرش در مک‌مینی‌ویل، اورگان کار می‌کرد.

پس از آنکه حضور او در یک تولید آماتور هالیوودی از «زنان» توجه استعدادیاب‌ها را جلب کرد، او در چندین برنامه تلویزیونی از جمله برنامه‌های توزیع‌شده‌ی جانی میدنایت، کلانتر کوچیز، و دو بار در برنامه‌ی استیت تراوپر ساخته‌ی راد کمرون ظاهر شد.

علاوه بر این، او در سریال جنایی تایپ‌رُپ ساخته‌ی مایک کانرز به عنوان بازیگر مهمان حضور داشت و در قسمت «پل بلند» محصول سال ۱۹۶۰ از سریال وسترن اوورلند ترِیل ساخته‌ی ان‌بی‌سی با بازی ویلیام بندیکس و داگ مک‌کلور نیز ایفای نقش کرد. او همچنین در اولین قسمت از سریال وسترن توزیع‌شده‌ی پونی اکسپرس در قسمت «سامریتی نیک» ظاهر شد. حضور مهمان او در سریال کوتاه‌مدت مرد دادستان در سال ۱۹۵۹ منجر به نامزدی جایزه امی شد.

بلک بیش از هر چیز برای ایفای نقش داتری باکستر، طراح دکور داخلی و همسر جورج باکستر (دان دفور)، یک وکیل، در سریال کمدی موقعیت هِیزل (۱۹۶۱) ساخته‌ی ان‌بی‌سی شناخته می‌شود که شرلی بوت در نقش اصلی آن، خدمتکاری مقتدر بود. در آخرین فصل از شبکه سی‌بی‌اس، دفور و بلک سریال را ترک کردند و جایگزین آن‌ها ری فولمر و لین بوردن به ترتیب در نقش‌های استیو و باربارا باکستر، برادر کوچک‌تر و زن‌برادرِ جورج باکستر شد.

پس از پایان هِیزل، او در یکی از قسمت‌های سریال وسترن افسانه جسی جیمز ساخته‌ی ای‌بی‌سی با بازی کریستوفر جونز در نقش اصلی، به عنوان بازیگر مهمان حضور یافت. در سال ۱۹۶۷ او نقش وکیل لی درِیک را در سریال نمایش برنامه اندی گریفیف بازی کرد. با کاهش تقاضا برای حضور او در شبکه‌های تلویزیونی و فیلم‌ها، بلک مجری یک برنامه گفتگوی تلویزیونی در لس‌آنجلس شد. پس از آن، بلک بار دیگر خود را بازآفرینی کرد و کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده فیلم و تلویزیون شد.

بلک در قسمت ۱۳ از فصل ۱ سریال راهدای در نقش «آنجی» در قسمت «حادثه خیابان عجیب» به عنوان بازیگر مهمان ظاهر شد و در فیلم روزی که برت مِوریک را دار زد، که آغاز فصل دوم سریال مِوریک در سال ۱۹۵۸ بود، نقش زن اصلی را در کنار جیمز گارنر بازی کرد. او در اولین قسمت از برنامه تلویزیونی طولانی‌مدت پری میسون در نقش متهم، اولین اغلب باگبی (و حداقل در یکی از قسمت‌های بعدی) ظاهر شد و در اولین نسخه سینمایی از رمانی نوشته‌ی مایک هامر با بازی در فیلم تفنگ من سریع است در دهه ۱۹۵۰ حضور یافت.