باز کولیک

سیمور «باز» کولیک (۲۳ ژوئیه ۱۹۲۲ – ۱۳ ژانویه ۱۹۹۹) کارگردان و تهیه‌کننده آمریکایی فیلم بود. او ۷۲ فیلم و برنامه تلویزیونی کارگردانی کرد، از جمله مجموعه آنتولوژی جریان‌ساز شبکه تلویزیونی سی‌بی‌اس با نام نمایش‌گاه ۹۰ و چندین قسمت از محدوده گرگ و میش. کولیک در ادامه به کارگردانی فیلم‌های ساخته‌شده برای تلویزیون، مانند ترانه‌ی برایان پرداخت.

پس از ترک ارتش با درجه ستوانی اول پس از جنگ جهانی دوم، کولیک برای کار در اتاق نامه‌رسانی آژانس تبلیغاتی جی. والتر تامسون در نیویورک رفت. او سرانجام در محل کار خود اطلاعیه‌ای دید مبنی بر اینکه آن‌ها به‌دنبال افرادی برای کارگردانی برنامه‌ها برای رسانه‌ی جدیدی به نام تلویزیون هستند و کولیک به آن پاسخ داد. او که از کودکی طرفدار بیسبال بود، پیش از آغاز حرفه‌ی کارگردانی برنامه‌های تلویزیونی پخش زنده مانند نمایش‌گاه ۹۰ و تئاتر ویدیویی لوکس، کارگردانی دوربین را در ورزشگاه یانکی آغاز کرد. او در سال ۱۹۵۳ به لس‌آنجلس نقل مکان کرد و در نهایت کارگردانی برخی از سریال‌های جریان‌ساز دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ از جمله پری میسون، دود اسلحه، اگر تفنگی باشد سفر خواهیم کرد، کاروان واگن، راواید، دکتر کیل‌دی‌یر و مدافعان (که قسمت آزمایشی آن را کارگردانی کرد) را بر عهده گرفت. او ده‌ها قسمت از محدوده گرگ و میش را کارگردانی کرد که برای او شهرت و شناخت ماندگاری در میان انبوه طرفدارانی به ارمغان آورد که ماراتن‌های محدوده گرگ و میش را که تا به امروز در روزهای تعطیل پخش می‌شود، با تعصب تماشا می‌کنند.

کولیک در دهه‌ی ۱۹۶۰ کارگردانی فیلم‌های سینمایی را نیز آغاز کرد، از جمله نسل انفجاری با ویلیام شاتنر، شلیک هشدار با دیوید جانسن، ویلا رایزد با رابرت میچوم، یول برینر و چارلز برونسون، و شورش با جین هکمن و جیم براون. او اولین مینی‌سریال تلویزیونی، ناپدیدشده را با ریچارد ویدمارک و جیمز فارنتینو کارگردانی کرد. در سال ۱۹۷۱، او فیلمی را کارگردانی کرد که بسیاری از منتقدان و طرفداران احساس می‌کنند بزرگ‌ترین فیلم تلویزیونی ساخته شده تا به امروز است: ترانه‌ی برایان، که برای آن از سوی صنف کارگردانان آمریکا جایزه‌ی «بهترین کارگردان» را دریافت کرد. برای چندین سال پیاپی، بازیگران نقش اصلی فیلم‌هایی که او کارگردانی کرده بود، جایزه‌ی «بهترین بازیگر» سال را از آن خود کردند؛ از جمله پیتر اوستینوف برای طوفانی در تابستان، جیمز کان برای ترانه‌ی برایان، آلن آلدا برای اگر می‌توانی مرا بکش، سوزان کلارک برای بیبی و آنتونی هاپکینز برای آدم‌ربایی لیندبرگ. برخی از مینی‌سریال‌های برجسته‌ی بلندمدتی که او کارگردانی کرد عبارت بودند از از اینجا تا ابد با ناتالی وود و ویلیام دِوان، هشتاد روز سفر دور دنیا با پیرس بروسنان و پیتر اوستینو، و کین و ابل با پیتر اشتراوس.

او در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ نیز فیلم‌های سینمایی از جمله برای یافتن یک مرد، شاموس با برت رینولدز، و شکارچی با استیو مک‌کوئین را کارگردانی کرد.

باز کولیک در طول حرفه‌ای که بیش از ۴۰ سال به طول انجامید، خود را تثبیت کرد و امروزه به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارگردانان تلویزیون در تمام دوران‌ها شناخته می‌شود.