پت جکسون

پاتریک داگلاس سِلمِس جکسون (۲۶ مارس ۱۹۱۶ – ۳ ژوئن ۲۰۱۱) کارگردان فیلم و تلویزیون انگلیسی بود.

او در اِلت‌هام، در خانواده‌ای که پیش‌تر مرفه بود اما در اثر سقوط وال‌استریت در سال ۱۹۲۹ و همچنین بیماری طولانی‌مدت و مرگ زودهنگام پدرش به‌شدت آسیب دید، متولد شد؛ همین اتفاقات باعث شد تحصیلات رسمی جکسون پایان یابد. او در هفده‌سالگی، پس از آنکه مادرش از نماینده مجلس خود، سر کینگزلی وود (که در آن زمان پستگرد عمومی نیز بود)، خواست تا برای پسرش کاری پیدا کند، به‌عنوان دستیار پیام‌رسان به واحد فیلم جی‌پِی‌او پیوست. او با ارتقاء به دستیار تولید، بخشی از گروه فیلم کوتاه نایت مِیل (۱۹۳۶) بود. صدایی که شعر دبلیو. اچ. اودن را روایت می‌کرد («این نایت مِیل است که از مرز عبور می‌کند و چک و حواله پستی را می‌آورد.»)، خودِ جکسون بود. او تعدادی مستند کارگردانی کرد که نخستین آن‌ها هورسی مِیل (۱۹۳۸) درباره خدمات پستی روستایی در سافولک بود. فیلم اولین روزها (۱۹۳۹) که با همکاری هری وات و هامفری جنینگز کارگردانی شد، نخستین مستند دوران جنگ بود که در این مورد به دوره «جنگ ساختگی» می‌پرداخت.

اولین فیلم بلند جکسون، وسترن اَپروچز (۱۹۴۴) بود؛ یک فیلم جنگی نیمه‌مستند که برای واحد فیلم کِرون وابسته به وزارت اطلاعات (که در آن زمان بود) ساخته شد. جکسون برای پروژه‌ای که قرار بود سه سال طول بکشد، مسئولیت نویسندگی، کارگردانی، تدوین و انتخاب بازیگر (از میان بازیگران غیرحرفه‌ای) را برای فیلمی درباره دریانوردان تجاری بر عهده گرفت. با توجه به فیلم‌برداری طولانی‌مدت در حین حرکت در دریا، تنها سکانس‌های قایق نجات شش ماه به طول انجامید.

پس از جنگ، جکسون سه سال تحت قرارداد با ام‌جی‌ام در هالیوود کار کرد، هرچند تنها فیلمی که او در این دوره کارگردانی کرد، شادو آن د وال (۱۹۵۰) بود که بر اساس رمان مرگ در خانه عروسک‌کاوی نوشته لارنس پی. باخمان و هانا لیسوچ ساخته شد. فیلم انکور (۱۹۵۱) او در رقابت‌های جشنواره فیلم کن ۱۹۵۲ شرکت کرد. وایت کوریدورز (۱۹۵۱)، یک درام نیمه‌مستند درباره یک بیمارستان در مناطق دورافتاده، در آن زمان مورد استقبال منتقدان قرار گرفت. وات آ کارآپ! (۱۹۶۱)، فیلمی در سبک خانه‌های تاریک قدیمی، تجاری‌ترین اثر از فیلم‌های بلند متأخر جکسون بود.

جکسون در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ در تلویزیون فعالیت کرد. او که تحت تأثیر اجراهای تئاتری پاتریک مک‌گوهان قرار گرفته بود، ظاهراً در انتخاب بازیگر برای سریال خطرناک من (آمریکا: مامور مخفی) مشارکت داشت و کارگردانی برخی از قسمت‌های آن را نیز بر عهده گرفت. او علاوه بر سریال زندانی (۱۹۶۷) اثر مک‌گوهان، در قسمت‌هایی از سریال‌های قدیس و حرفه‌ای‌ها نیز همکاری داشت.

جکسون در ۳ ژوئن ۲۰۱۱ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.