جک گرایمز

گرایمز در شهر نیویورک متولد شد. دوران بازیگری او در هفت سالگی و در دوران رکود شروع شد؛ زمانی که برای کمک به امرار معاش خانواده‌اش تلاش می‌کرد. او در نمایش برادوی «متاه بزرگ» نقش جکی گرایمز را بازی کرد؛ نمایشی که برنده جایزه پولیتزر شد و ۱۰ ماه در نیویورک روی صحنه رفت و سپس به مدت ۱۱ ماه دیگر نیز در تور اجرا شد.

گرایمز کار خود را از رادیو و با برنامه «بیایید تظاهر کنیم» در شبکه سی‌بی‌اس آغاز کرد. او همچنین از بازیگران ثابت برنامه‌های «نمایش فرد آلن»، «تئاتر فیلیپ موریس»، «همسر دوم»، «تئتر معمایی رادیویی سی‌بی‌اس» و «روزهای دره مرگ» بود. او در ۱۲ سالگی، هفته‌ای ۳۵ تا ۴۰ برنامه رادیویی اجرا می‌کرد.

در سال ۱۹۴۴، او برای کار در یونیورسال به کالیفرنیا نقل مکان کرد. از جمله آثار او می‌توان به «قتل افسانه‌ای»، «بانویی در قطار» و «آخر هفته در والدورف» اشاره کرد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، او به تلویزیون روی آورد. از جمله آثار او می‌توان به «ارائه‌شده توسط آلکوا»، «عشق به زندگی»، «خانواده آلدریچ»، «تام کوربت، دانشجوی فضایی»، «مود» ، «روی صخره‌ها» و همچنین «همگی در خانواده» اشاره کرد.

در سال ۱۹۶۲، گرایمز و پیتر فرناندز برای ضبط مجموعه‌ای از صفحه‌های موسیقی برای ام‌جی‌ام با هم همکاری کردند. پنج سال بعد، فرناندز او را برای صداپیشگی شخصیت‌های اسپارکی و چیم چیم در «اسپید ریسر» استخدام کرد. او در سال ۱۹۹۱ از بازیگری بازنشسته شد.