کاترین کارد

کاترین کارد (۴ اکتبر ۱۸۹۲ – ۱ مارس ۱۹۶۴) بازیگر آمریکایی رادیو، تلویزیون و سینما بود که شاید بیش از هر چیز برای نقش خانم مک‌گیلکادی، مادر لوسی در سریال عاشقتم لوسی شناخته شود.

اولین حضور او در مقابل دوربین، در سال ۱۹۴۵ برای نقش لوئیز در فیلم بوس و گفتگو با بازی شرلی تمپل در نقش کورلیس آرچر بود. سال بعد او در فیلم جریان زیرزمینی با بازی رابرت تیلور، کاترین هپبورن و رابرت میچام ظاهر شد. سپس در سال ۱۹۴۹، کارد در فیلم لحظه بی‌پروا، بازی جالبی اما کوتاه (بدون ذکر نام در تیتراژ) را در نقش یک مسئول اعتبارسنجی بسیار مودب اما جدی برای مشتری احتمالی، جوان بنت، ارائه داد.

در ۸ فوریه ۱۹۵۴، کارد اولین حضور تلویزیونی خود را در یکی از قسمت‌های عاشقتم لوسی تجربه کرد. این قسمت با عنوان مصاحبه با مجله طرفداران، با بازی کارد در نقش زنی ژولیده به نام مینی فینچ بود. سال بعد او در نقش شخصیتی کاملاً متفاوت، خانم مک‌گیلکادی، مادر بی‌مغز لوسی، انتخاب شد. او زمانی به خانواده ریکاردو و مرتز در هالیوود پیوست که به شوئی، همسر لوسی، فرصت بازی در یک فیلم سینمایی داده شد. خانم مک‌گیلکادی اغلب با صدا کردن اشتباه ریکاردو به نام «میکی» یا اشتباه گرفتن او با همکارش، رهبر گروه موسیقی زاویر کوگات، ریکاردو را به شدت کلافه می‌کرد. او این نقش را در پنج قسمت از فصل ۱۹۵۴-۱۹۵۵ ایفا کرد و در سه قسمت دیگر از فصل ۱۹۵۵-۱۹۵۶، زمانی که خانواده ریکاردو و مرتز به اروپا سفر کردند، ظاهر شد. با این حال، با انتقال هر دو خانواده به کنتیکت در سال بعد، شخصیت کارد دیگر هرگز ظاهر نشد. او در سال ۱۹۵۹ برای آخرین بار این نقش را در یکی از قسمت‌های نمایش لوسی بال-دسی آرناز با عنوان ریکاردوها به ژاپن می‌روند، که با حضور ستاره مهمان رابرت کامینگز بود، ایفا کرد.

کارد علاوه بر عاشقتم لوسی، در چندین برنامه تلویزیونی دیگر نیز به عنوان بازیگر مهمان حضور داشت. او در سال ۱۹۵۹ دو بار در سریال پری میسون، در نقش هانا بارتون در قسمت پرونده اسباب‌بازی مرگبار و هریت اسنو در قسمت پرونده شاهد آبی ظاهر شد. دیگر حضورهای تلویزیونی او شامل برای پدر جا، نمایش‌های آلفرد هیچکاک و راوید بود. آخرین حضور سینمایی او در فیلم موزیکال سال ۱۹۶۴ شرکت ام‌جی‌ام، مولی براون غرق‌ناشدنی بود.