پائولا ریموند

پائولا ریموند (۲۳ نوامبر ۱۹۲۴ – ۳۱ دسامبر ۲۰۰۳) مدل و بازیگر آمریکایی بود.

در سال ۱۹۵۰، او با قراردادی با ام‌جی‌ام بسته شد و در آنجا در مقابل ستارگان اصلی همچون کری گرانت و دیک پاول بازی کرد. ریموند در اوایل دوران حرفه‌ای خود در فیلم‌های مهیج سبک فیلم نوآر مانند «شهری که هرگز نمی‌خوابد» (با حضور جیگ یانگ و ماری وینزور) بازی کرد، اما در اواخر دوران کاری خود، به بازیگر فیلم‌های ترسناک شهرت یافت.

او در سال ۱۹۵۲ نقش قهرمان داستان را در «هیولای ۲۰ هزار فتمی» ایفا کرد. در اواخر دهه ۱۹۵۰ و دهه ۱۹۶۰، ریموند در برنامه‌های تلویزیونی و فیلم‌های ترسناک کم‌هزینه بسیاری از جمله «پری میسون»، «چشم هاوایی»، «۷۷ خیابان سانست» و «خون قلعه دراکولا» با حضور الکساندر دارسی و جان کارادین ظاهر شد. او نقش کیتی، زن صاحب کافه را در مجموعه کلاسیک و طولانی‌مدت وسترن «دود کردن» رد کرد (این نقش به آماندا بلیک رسید).

در سال ۱۹۶۲، ریموند یکی از سرنشینان خودرویی بود که در بلوار سانست به درختی برخورد کرد. بینی او توسط آینه عقب خودرو بریده شد. او پس از کمی بیش از یک سال جراحی‌های پلاستیک گسترده و دوران بهبودی، به بازیگری بازگشت. در سال ۱۹۷۷، هنگام کار در سریال درام «روزهای زندگی ما»، تنها پس از ۳ بار حضور، او به‌طور تصادفی پای تلفن پایش گیر کرد و مچ پایش شکست. او از داستان سریال حذف شد. در سال ۱۹۸۴ هر دو لگن او شکست و در سال ۱۹۹۴ شانه‌اش شکست.

ریموند پیش‌تر ازدواج کرده بود. ریموند در سال ۱۹۴۴ با فلوید لروی پترسون ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۱۹۴۶، مدت کوتاهی پس از تولد دخترشان، ریمی دورین پترسون، از هم جدا شدند. در سال ۱۹۹۳، دختر ریموند درگذشت. ریموند در سال ۲۰۰۳ در سن ۷۹ سالگی بر اثر مجموعه‌ای از بیماری‌های تنفسی درگذشت.