لین باری

لین باری (با نام اصلی مارگارت شویلایشر فیشر؛ زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۱۳ – ۲۰ نوامبر ۱۹۸۹) بازیگر سینما بود که تخصصش بازی در نقش زنان جذاب و باوقار و فتان بود و در حدود ۱۵۰ فیلم از استودیو فاکس قرن بیستم، از اوایل دهه ۱۹۳۰ تا دهه ۱۹۴۰، ایفای نقش کرد.

باری یکی از ۱۴ زن جوانی بود که در ۶ اوت ۱۹۳۵ «در مسیر ستاره شدن در سینما قدم گذاشتند»، زمانی که هر کدام پس از گذراندن ۱۸ ماه در مدرسه آموزشی شرکت، قراردادی شش‌ماهه با فاکس قرن بیستم امضا کردند. این قراردادها شامل حق تمدید توسط استودیو تا مدت هفت سال بود.

باری در اکثر فیلم‌های اولیه‌اش، نقش‌های بدون ذکر نام، معمولاً در نقش مسئول پذیرش یا دختران گروه رقص را ایفا می‌کرد. او برای یافتن نقش‌های اصلی در فیلم‌ها تلاش زیادی می‌کرد، اما هر کاری که می‌توانست به دست آورد را می‌پذیرفت. نقش‌های اصلی نادر او شامل چین گرل (۱۹۴۲)، سلام فریسکو سلام (۱۹۴۳) و روح‌پرست (۱۹۴۸) بود. در فیلم‌های تیپ بی، لین معمولاً در نقش زن شرور انتخاب می‌شد، که نمونه بارز آن شوک و نوکتورن (هر دو در ۱۹۴۶) است. یک استثنا، پل سن لوئیس ری (۱۹۴۴) بود. در طول جنگ جهانی دوم، بر اساس نظرسنجی انجام شده از سربازان آمریکایی، باری پس از بتی گریبل که بسیار مشهورتر بود، دومین دختر پین‌آپ محبوب بود.

دوران فعالیت سینمایی باری در اوایل دهه ۱۹۵۰ و با نزدیک شدن او به چهل سالگی رو به افول رفت، اگرچه او در دو دهه بعد با سرعت کمتری به کار خود ادامه داد و حالا به جای نقش‌های وسوسه‌گر، شخصیت‌های مادرانه را بازی می‌کرد. او در یک درام در سال ۱۹۵۱ به نام آزاد و رها، نقش مادر یک نوجوان مستأصل به خود را ایفا کرد، علاوه بر تعدادی نقش‌های مکمل.

آخرین حضور سینمایی باری در نقش مادر یک نوجوان سرکش به نام پتی مک‌کورمک در فراری‌های جوان (۱۹۶۸) بود و آخرین حضورهای تلویزیونی او در قسمت‌هایی از دختر سازمان یو.ان.سی.ال.ای و اف.بی.آی بود.

او در دهه ۵۰ به سرعت به سراغ رسانه نوظهور تلویزیون رفت که با بازی در سریال کمدی موقعیت زنده تلویزیونی همسر کارآگاه، که در تابستان ۱۹۵۰ پخش می‌شد، و همچنین در رئیس زن آغاز شد.

در سال ۱۹۵۵، باری در قسمت «دوشیزه زیبای ایکس» از درام جنایی توزیع‌شده راد کامرون به نام کارآگاه شهر ظاهر شد. در سال ۱۹۶۰، او نقش راهزن زن، بل استار را در قسمت نخست سریال وسترن شبکه ان‌بی‌سی، مسیر سرزمین‌های دور، با بازی ویلیام بندیکس و داگ مک‌کلور و حضور ستاره مهمان همکار، رابرت جی. ویلکه در نقش کول یانگر، ایفا کرد.

از جولای تا سپتامبر ۱۹۵۲، باری در کمدی موقعیت اختصاصی خود، رئیس زن، که جایگزین تابستانی تئاتر کنار آتش در شبکه ان‌بی‌سی بود، به ایفای نقش پرداخت. او نقش گوئن اف. آلن، مدیر اجرایی زیبای یک شرکت ساختمانی را ایفا کرد. یکی از مشکلات او در این نقش، توانایی استخدام مدیر عامل‌ای بود که عاشق او نشود.

باری زمانی در مورد نقش‌های «زن دیگر» خود گفت: «به نظر می‌رسد من همیشه زنی هستم که یک اسلحه در کیفش دارد. من از اسلحه وحشت دارم. من از یک صحنه به صحنه دیگر می‌روم، به آدم‌ها شلیک می‌کنم و شوهرها را می‌دزدم!»