خاویر بوتت

او فرزند آگوستین رودریگز و آندرس بوتت سرویلیا ماریا دل کارمن لوپز نیتو است. او پس از گذراندن پنج سال نخست زندگی در زادگاهش، به دلیل شغل پدرش، پنج سال دیگر را به کوئنکا نقل‌مکان کرد، سپس دو سال در آلمریا و در نهایت در گرانادا زندگی کرد و تا زمان فارغ‌التحصیلی از رشته هنرهای زیبا در سال ۲۰۰۱ در آنجا مقیم بود. او در سال ۲۰۰۲ به مادرید نقل‌مکان کرد و دست‌کم تا سال ۲۰۰۹ در آنجا زندگی کرد. در پنج سالگی، سندرم مارفان او تشخیص داده شد و او در مادرید برای درمان قفسه سینه‌مان (فرو رفتگی قفسه سینه) تحت درمان قرار گرفت؛ همچنین در ۲۰ سالگی به دلیل مشکلات کمر و بعدها در ۲۸ سالگی برای پیشگیری از بروز بیماری‌های آئورت، درگیر درمان بود. بیش‌جنبشیِ برخی بافت‌ها که ناشی از این سندرم است، انگشتانی بسیار بلند و باریک و قد ۲ متری و ظاهری جسمانی خاص به او بخشیده است که در کنار تمایل او به هنرهای نمایشی، اولین فرصت حضور در دنیای سینما را در یک فیلم ترسناک به کارگردانی برایان یوزنا با عنوان زیر آب (۲۰۰۵) فراهم کرد؛ پس از آن موفقیت‌های ویژه دیگری، به‌ویژه فیلم رک (۲۰۰۷) به کارگردانی خائومه بالاگرو و پاکو پلا، رقم خورد. او همچنین به‌عنوان بازیگر مهمان در سریال‌های تلویزیونی متعددی چون پلانتا ۲۵، تهدید، جنسیس، لوس همبرس د پاکو و پلوتو بربی نرو و غیره بازی کرده است. در سال ۲۰۱۰، بوتت یکی از نقش‌های فرانکنشتاین را (در اقتباسی تئاتری با عنوان فرانکنشتاین که در آن دو بازیگر نقش هیولا را ایفا می‌کنند) تحت کارگردانی گوستاوو تامباسکی ایفا کرد که با بازیگرانی چون رائول ادواردو پنیا یا کازانووا همراه بود. این نمایش در تئاتر کانال در جامعه مادرید اجرا شد. او نقش شخصیت تسخیرکننده «ماما» را در فیلم پرفروش ماما محصول گیرمو دل تورو که در سال ۲۰۱۳ اکران شد، بازی می‌کند. او در حال آماده‌سازی برای فیلمی به نام دیویژن ۱۹ با بازی نِو کمپبل و داگِر اسکات است.