ریچارد کیل

ریچارد دوسون کیل (۱۳ سپتامبر ۱۹۳۹ – ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۴) بازیگر نقش‌های مکمل، صداپیشه و تهیه‌کننده عظیم‌الجثه و ترسناک آمریکایی بود. او بیشتر برای نقش «جاوز» با دندان‌های فولادی در فیلم‌های جیمز باند، یعنی جاسوسی که مرا دوست داشت (۱۹۷۷) و مون‌ریکر (۱۹۷۹)، و همچنین نقش آقای لارسون در هپی گیلمور شناخته می‌شود. از دیگر فیلم‌های برجسته او می‌توان به طولانی‌ترین میدان (۱۹۷۴)، استریک نقره‌ای (۱۹۷۶)، نیرو ۱۰ از ناوارون (۱۹۷۸)، مسابقات توپ جنگلی ۲ (۱۹۸۴)، سوارکار رنگ‌پریده (۱۹۸۵) و گیسوکمند (۲۰۱۰) اشاره کرد. قد او ۲۲۱ سانتی‌متر بود و کفش‌های سایز ۲۰ می‌پوشید. او اغلب نقش مردان قدرتمند و ترسناک یا غول‌های مهربان را ایفا می‌کرد. کیل از سال ۱۹۷۴ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۴ با دایان راجرز در ازدواج بود؛ آن‌ها چهار فرزند و نه نوه داشتند.