آرتور سی. کلارک

سِر آرتور چارلز کلارک (CBE FRAS) (۱۶ دسامبر ۱۹۱۷ – ۱۹ مارس ۲۰۰۸) نویسنده علمی-تخیلی، نویسنده علمی، آینده‌پژوه، مخترع، کاوشگر زیردریا و مجری سریال‌های تلویزیونی انگلیسی بود.

او در نگارش فیلم‌نامه فیلم ۲۰۰۱: اُدیسه‌ی فضایی (محصول ۱۹۶۸)، که یکی از تأثیرگذارترین فیلم‌های تمام دوران است، مشارکت داشت. کلارک نویسنده علمی-تخیلی، ترویج‌کننده پرشور سفرهای فضایی و آینده‌پژوهی با توانایی‌های برجسته بود. او کتاب‌های بسیار و مقالات زیادی برای مجلات پرطرفدار نوشت. در سال ۱۹۶۱، او جایزه کالینگا را دریافت کرد که جایزه‌ای از یونسکو برای ترویج علم است. نوشته‌های علمی و علمی-تخیلی کلارک لقب «پیامبر عصر فضا» را برای او به ارمغان آورد. نوشته‌های علمی-تخیلی او به‌خصوص چندین جایزه هوگو و نبولا برایش به همراه داشت که در کنار خوانندگان بسیار، او را به یکی از چهره‌های برجسته این ژانر تبدیل کرد. برای سال‌های متمادی، کلارک، رابرت هاینلاین و اسحاق آسیموف به عنوان «سه بزرگ» علمی-تخیلی شناخته می‌شدند.

کلارک در تمام طول زندگی حامی سفرهای فضایی بود. در سال ۱۹۳۴، زمانی که هنوز نوجوان بود، به انجمن بین‌سیاره‌ای بریتانیا پیوست. در سال ۱۹۴۵، او یک سیستم ارتباط ماهواره‌ای با استفاده از مدارهای زمین‌آهنگ را پیشنهاد کرد. او از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۷ و دوباره در سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ رئیس انجمن بین‌سیاره‌ای بریتانیا بود.

کلارک در سال ۱۹۵۶ برای دنبال کردن علاقه‌اش به غواصی، به سیلان (سری‌لانکا کنونی) مهاجرت کرد. در همان سال، او ویرانه‌های زیرآبی معبد باستانی کونِسوارام در ترینکومالی را کشف کرد. محبوبیت کلارک در دهه ۱۹۸۰، با مجری بودن در برنامه‌های تلویزیونی همچون دنیای مرموز آرتور سی. کلارک، افزایش یافت. او تا زمان مرگش در سری‌لانکا زندگی کرد.

کلارک در سال ۱۹۸۹ به عنوان فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) «برای خدمات به منافع فرهنگی بریتانیا در سری‌لانکا» منصوب شد. او در سال ۱۹۹۸ عنوان شوالیه دریافت کرد و در سال ۲۰۰۵ والاترین نشان غیرنظامی سری‌لانکا، یعنی سری‌لانکابیمانیا، به او اعطا شد.