تونینو دلی کلی

تونینو دلی کلی (۲۰ نوامبر ۱۹۲۳ – ۱۶ اوت ۲۰۰۵)، فیلم‌بردار برجسته ایتالیایی بود.

آنتونیو (تونینو) دلی کلی، پسرعموی فرانکو دلی کلی، در رم متولد شد و کار خود را در سال ۱۹۳۸ و در سن شانزده سالگی در استودیو چینه‌چتا در رم آغاز کرد. او تا اواسط دهه ۱۹۴۰ به‌عنوان فیلم‌بردار فعالیت می‌کرد و در سال ۱۹۵۲ اولین فیلم رنگی ایتالیا، توتو به رنگ‌ها را فیلم‌برداری کرد.

او در ادامه با کارگردانان مشهور و متنوعی از جمله سرجیو لئونه (خوب، بد و زشت، روزی روزگاری در غرب و روزی روزگاری در آمریکا)، رومان پولانسکی (مرگ و دوشیزه و ماه تلخ)، لویی مال (لاکومب، لوسین)، ژان ژاک آنو (نام گل سرخ) و فدریکو فلینی که سه فیلم آخرش را فیلم‌برداری کرد، همکاری داشت.

همکاری او با پیر پائولو پازولینی بسیار ثمربخش بود؛ آن‌ها دوازده فیلم با هم ساختند، از جمله اولین فیلم پازولینی، آکاتونه (۱۹۶۱)، مامای روما (۱۹۶۲)، انجیل بر اساس متی (۱۹۶۴)، دکامرون (۱۹۷۱)، داستان‌های کنتربری (۱۹۷۲) و سالو یا ۱۲۰ روز سدوم (۱۹۷۶).

آخرین فیلم او زندگی قشنگ است (۱۹۹۷) ساخته روبرتو بنینی بود که برای آن چهارمین جایزه داوید دی دوناتلو را در بخش بهترین فیلم‌برداری دریافت کرد. در سال ۲۰۰۵، او جایزه دستاورد بین‌المللی انجمن فیلم‌برداران آمریکا را دریافت کرد. در اوت همان سال، او در سن ۸۱ سالگی در خانه‌اش در رم بر اثر حمله قلبی درگذشت.

در سال ۲۰۰۵، دلی کلی پس از مرگ، جایزه افتخار عمر هنری را در سیزدهمین دوره سالانه جشنواره فیلم کامراایمج در لودز، لهستان دریافت کرد.