تام جونز

تام جونز (با نام اصلی توماس جان وودوارد، زاده ترافورست، پونتی‌پرید در گلامورگان، ولز) خواننده و بازیگر ولزی است.

سر توماس جان وودوارد، لقب OBE، که با نام هنری تام جونز شناخته می‌شود، حرفه خود را با مجموعه‌ای از آهنگ‌های بیست آهنگ برتر در اواسط دهه ۱۹۶۰ آغاز کرد. او به‌طور منظم تور برگزار کرده و در لاس‌وگاس نیز اجرا داشته است. استفن توماس ارلاین از آل‌میوزیک، صدای جونز را «باریتونی پرطنین و قدرتمند» توصیف کرده است.

طیف اجراهای او شامل پاپ، آراندبی، موسیقی‌های نمایشی، کانتری، دنس، سول و گاسپل بوده است. در سال ۲۰۰۸، نیویورک تایمز جونز را یک «تغییرشکل‌دهنده» موسیقی دانست که می‌تواند «از خش‌دار بودنِ پر‌احساس تا آواز ملایم پاپ، با صدایی که به همان اندازه که زیباست دورگه است، تغییر کند». جونز بیش از ۱۰۰ میلیون صفحه فروخته است که شامل ۳۶ آهنگ در فهرست ۴۰ آهنگ برتر بریتانیا و ۱۹ آهنگ در ایالات متحده می‌شود؛ از جمله «این غیرمعمول نیست»، «چه خبر گربه کوچولو»، موسیقی متن فیلم جیمز باندِ «گلوله آتشین» محصول ۱۹۶۵، «چمن سبز سبز خانه»، «دلیله»، «او یک بانوی است»، «بوسه» و آهنگ‌های موفق دیگر.

جونز اولین تجربه بازیگری خود را با ایفای نقش اصلی در فیلم تلویزیونی «خلیج لذت» در سال ۱۹۷۹ رقم زد. او در فیلم «مریخ حمله می‌کند!» محصول ۱۹۹۶ ساخته تیم برتون، نقش خودش را بازی کرد. در سال ۱۹۷۰، او برای مجریگری در سریال تلویزیونی «این تام جونز است»، نامزد دریافت جایزه گلدن گلوب برای بهترین بازیگر مرد در سریال‌های تلویزیونی کمدی یا موزیکال شد. در سال ۲۰۱۲، او در یکی از قسمت‌های «پلی‌هاوس پرزنتس» بازی کرد. جونز در سال ۱۹۶۶ جایزه گرمی برای بهترین هنرمند جدید، در سال ۱۹۸۹ یک جایزه ویدئو موزیک MTV و همچنین دو جایزه بریت دریافت کرد: بهترین مرد بریتانیایی در سال ۲۰۰۰ و جایزه خدمت برجسته به موسیقی در سال ۲۰۰۳. جونز در سال ۱۹۹۸ به نشان افسری امپراتوری بریتانیا (OBE) نائل شد و در سال ۲۰۰۵ توسط ملکه الیزابت دوم برای خدماتش به موسیقی، عنوان شوالیه دریافت کرد. جونز در دهه ۲۰۱۰ به دلیل نقش مربیگری‌اش در مسابقه استعدادیابی تلویزیونی «صدای بریتانیا» از سال ۲۰۱۲ (به استثنای سال ۲۰۱۶)، دوباره مورد توجه گسترده قرار گرفت.