کارل سیگن

کارل ادوارد سیگن (۹ نوامبر ۱۹۳۴ – ۲۰ دسامبر ۱۹۹۶) ستاره‌شناس، کیهان‌شناس، اخترفیزیکدان، زیست‌اخترشناس، نویسنده، ترویج‌دهنده علم و پیام‌رسان علمی در حوزه اخترشناسی و سایر علوم طبیعی آمریکایی بود. او بیشتر برای فعالیت‌هایش به عنوان ترویج‌دهنده و پیام‌رسان علم شناخته می‌شود. مشهورترین دستاورد علمی او پژوهش درباره حیات فرازمینی، از جمله اثبات تجربی تولید اسیدهای آمینه از مواد شیمیایی پایه توسط تابش است. سیگن اولین پیام‌های فیزیکی ارسال‌شده به فضا را گردآوری کرد: لوحه پایونیر و صفحه طلایی وویاجر، پیام‌های جهانی که پتانسیل این را دارند که توسط هر هوش فرازمینی که آن‌ها را پیدا کند، قابل درک باشند. سیگن بر این فرضیه که اکنون پذیرفته شده است استدلال می‌کرد که دمای بالای سطح زهره را می‌توان به اثر گلخانه‌ای نسبت داد و با استفاده از آن محاسبه کرد.

سیگن بیش از ۶۰۰ مقاله و نوشتار علمی منتشر کرد و نویسنده، هم‌نویسنده یا ویراستار بیش از ۲۰ کتاب بود. او کتاب‌های علمی پرطرفدار بسیاری نوشت، مانند اژدهایان عدن، مغز بروکا و نقطه آبی کمرنگ، و روایتگری و هم‌نویسندگی سریال تلویزیونی برنده‌ی جایزه کیهان: یک سفر شخصی (محصول ۱۹۸۰) را بر عهده داشت. کیهان، پربیننده‌ترین سریال در تاریخ تلویزیون عمومی آمریکا، توسط حداقل ۵۰۰ میلیون نفر در ۶۰ کشور مختلف دیده شده است. کتاب کیهان برای همراهی با این سریال منتشر شد. او همچنین رمان علمی-تخیلی تماس را نوشت که پایه و اساس فیلمی با همین نام در سال ۱۹۹۷ شد.