باربارا هایلی

باربارا هایلی (۱۸ آوریل ۱۹۲۲ - ۲۶ ژانویه ۲۰۱۷) بازیگر آمریکایی بود که بیشتر به خاطر ایفای نقش دلا استریت، منشی حقوقی، در بیش از ۲۵۰ قسمت از سریال تلویزیونی پرطرفدار پری میسون و در ۳۰ فیلم تلویزیونی شناخته می‌شد.

هایلی در دی‌کالب، ایلینوی، از لوتِر اِزرا هایلی، یک باغبانی منظره، و همسرش ویلما کولوین متولد شد. او اصالتی اسکاتلندی-ایرلندی دارد. هایلی دبیرستان خود را در راکفورد، ایلینوی، تمام کرد و سپس برای تبدیل شدن به یک هنرمند، به آکادمی هنرهای زیبای شیکاگو رفت. دوران بازیگری او در شیکاگو و با شروع مدلینگ برای تامین هزینه‌های تحصیلش آغاز شد. او در سال ۱۹۴۳ به هالیوود نقل مکان کرد و اولین حضور خود را در پرده سینما با بازی در نقش‌های کوچک (که اغلب بدون ذکر نام بود) تجربه کرد.

هایلی تا اواخر دهه ۱۹۴۰ با قرارداد شرکت آر‌کی‌او رادیو پیکچرز بود. او در فیلم بالاتر و بالاتر (۱۹۴۳) در کنار فرانک سیناترا ظاهر شد؛ در فیلم غرب پِکوس (۱۹۴۵) نقش اول زن را در مقابل رابرت میچوم بازی کرد؛ در هر دو فیلم بانوی شانس (۱۹۴۶) در مقابل رابرت یانگ و پنجره (۱۹۴۹) با آرتور کندی از نام خود به عنوان ستاره اصلی استفاده شد؛ و در فیلم جالسون دوباره می‌خواند (۱۹۴۹) هم‌بازی لری پارکس بود که نقش آل جالسون را بازی می‌کرد و هایلی نقش الن کلارک، همسر جالسون را ایفا کرد. او نقش اصلی و ستاره فیلم لورنا دون (۱۹۵۱) را بازی کرد و در فیلم افق‌های دور (۱۹۵۵) در کنار فرد مک‌موری و چارلتون هستون، نقش جولیا هنکاک را ایفا نمود.

دوران پرفراز و فرود دوران حضور او در فیلم‌ها، کم‌وبیش با پذیرش مشهورترین نقش خود، یعنی دلا استریت، منشی وکیل پری میسون، در سریال تلویزیونی با بازی ریموند بر، به پایان رسید. این سریال از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۶ پخش شد و او این نقش را در چندین فیلم تلویزیونی نیز تکرار کرد. آخرین اجرای او تا به امروز در سال ۲۰۰۰ و در سن ۷۸ سالگی بود. او در سال ۱۹۶۷ به عنوان بازیگر مهمان در سریال کاستر از شبکه ای‌بی‌سی ظاهر شد. هایلی همچنین در فیلم گروهی فرودگاه (۱۹۷۰) نقش پررنگی داشت و نقش همسر یک خلبان هواپیمای جت (دین مارتین) را بازی کرد.