سیلوانا مانگانو

سیلوانا منگانو (۲۱ آوریل ۱۹۳۰ – ۱۶ دسامبر ۱۹۸۹) بازیگر فیلم ایتالیایی بود. او از نسل بازیگرانی بود که از جنبش نئورئالیسم برخاستند و در نهایت به ستاره بزرگ زن تبدیل شد که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، نماد جذابیت شناخته می‌شد. او سه بار جایزه دِوید دی دوناتلو برای بهترین بازیگر زن را برای فیلم‌های محاکمه ورونا (۱۹۶۳)، جادوگران (۱۹۶۷) و قمارباز علمی (۱۹۷۳) و دو بار جایزه ناسترو دآرژنتو را برای بهترین بازیگر زن دریافت کرد.

منگانو که در دوران جنگ جهانی دوم در فقر بزرگ شده بود، به‌عنوان رقصنده آموزش دید و پیش از بردن مسابقه زیبایی ملکه زیبایی رم در سال ۱۹۴۶، به‌عنوان مدل فعالیت می‌کرد. این امر منجر به فعالیت او در فیلم‌ها شد؛ او در برنج تلخ (۱۹۴۹) به موفقیت رسید و در ادامه مسیر شغلی موفق خود در سینما، با کارگردانان برجسته‌ای همچون پیر پائولو پازولینی، لوکینو ویسکونتی، آلبرتو لاتوادا و ویتوریو دِ سیکا همکاری کرد. فعالیت حرفه‌ای او تا اوایل دهه ۵۰ زندگی‌اش نیز ادامه داشت که شامل نقش‌های مکمل در تل‌ماسه (۱۹۸۴) ساخته دیوید لینچ و چشمان تیره (۱۹۸۷) ساخته نیکیتای میخالکوف بود.

منگانو همسر تهیه‌کننده بین‌المللی فیلم، دینو د لورنتیس بود و او چهار فرزند از او داشت، که از جمله آن‌ها می‌توان به ورونیکا د لورنتیس و رافائلا د لورنتیس اشاره کرد.