آنتونی پرکینز

آنتونی پرکینز (۴ آوریل ۱۹۳۲ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲) بازیگر و خواننده آمریکایی بود. او بیش از هر چیز برای نقش نورمن بیتس در فیلم روانی ساخته آلفرد هیچکاک و نقش‌آفرینی‌ای که نامزد جایزه اسکار شد در فیلم اقناع دوستانه (۱۹۵۶) شناخته می‌شود. او نخستین تجربه حضور در فیلم را با فیلم بازیگر زن (۱۹۵۳) به کارگردانی جرج کوکر داشت و سپس با اجرای نمایش چای و همدردی (۱۹۵۵) ساخته الیا کازان در برادوی به موفقیت رسید.

او به سرعت به یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های هالیوود تبدیل شد و در کنار بازیگرانی همچون هنری فوندا (ستاره قلعی)، سوفیا لورن (میل به درخت‌های کارم)، شرلی مک‌لین (میانجی)، آدری هپبورن (عمارت‌های سبز)، و گریگوری پک، فرد استر و اوا گاردنر (در ساحل) فعالیت کرد.

او در سال ۱۹۶۰ هالیوود را ترک کرد و در اروپا دوران حرفه‌ای موفقی را پشت سر گذاشت؛ جایی که با اینگرید برگمن (آیا برام را دوست دارید؟)، ملینا مرکوری (فدرا)، بریجیت باردو (یک احمق جذاب)، و رومی شنایدر، ژان مورو، السا مارتینلی و اورسون ولز (محاکمه) هم‌بازی شد. او در سال ۱۹۶۸ با فیلم زهر زیبا که به یک اثر کلاسیک کالت تبدیل شد، به هالیوود بازگشت.

در دهه‌های بعد، فعالیت حرفه‌ای او در کنار چهره‌هایی چون دایانا راس (ماهاگونی)، جف گلدبلوم (نام من را به یاد بیاور)، الیزابت تیلور (زمستان می‌کشد)، جان کندی (منفی دوگانه) و لورن باکال (قتلی در قطار شرق اکسپرس) همچنان شکوفا بود. او در سال ۱۹۷۳، فیلم آخرین شیلا را با همکاری استیون ساندهایم نوشت.

او در طول دوران حرفه‌ای خود، برنده گلدن گلوب، جایزه کن و جایزه دیوید دی دوناتلو شد و دو بار نامزد جایزه تونی و یک بار نامزد جایزه آکادمی شد. پرکینز در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۲ بر اثر عوارض بیماری ایدز درگذشت.