دنیل دی-لوئیس

سِر دنیل مایکل بلیک دی-لوئیس (زاده ۲۹ آوریل ۱۹۵۷) بازیگر انگلیسی و ایرلندی است. او که اغلب به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینما توصیف می‌شود، بیشتر برای بازیگری روش تجربیِ پرالتهاب در قالب شخصیت‌های عجیب‌وغریب در فیلم‌های مؤلف شناخته شده است. او برنده جوایز متعدد، از جمله رکورد سه جایزه اسکار برای بهترین بازیگر مرد و همچنین چهار جایزه بفتا، سه جایزه انجمن بازیگران سینما و دو جایزه گلدن گلوب است. در سال ۲۰۱۴، دی-لوئیس برای خدماتی که در حوزه درام انجام داده، نشان عنایت (شوالیه) دریافت کرد.

دی-لوئیس که در لندن متولد و بزرگ شده است، پیش از پذیرفته شدن در مدرسه تئاتر بریستول اولد ویک که سه سال در آن تحصیل کرد، در تئاتر ملی جوانان در صحنه نمایش درخشید. او با وجود آموزش‌های سنتی‌اش، یک بازیگر روش تجربی محسوب می‌شود که به وقف همیشگی و تحقیق درباره نقش‌هایش شهرت دارد. او که از زندگی خصوصی خود محافظت می‌کند، به‌ندرت مصاحبه می‌کند و حضور عمومی بسیار کمی دارد.

دی-لوئیس در بیشتر اوایل دهه ۱۹۸۰ میان تئاتر و فیلم در رفت‌وآمد بود، به کمپانی سلطنتی شکسپیر پیوست و نقش رومئو مونتاگیو را در رومئو و ژولیت و نقش فلوت را در رویای شب نیمه‌تابستانی بازی کرد. او با بازی در نقش اصلی در هملت در تئاتر ملی لندن در سال ۱۹۸۹، در میانه یک نمایش، پس از فروپاشی در صحنه‌ای که روح پدر هملت در مقابل او ظاهر می‌شود، صحنه را ترک کرد؛ این آخرین حضور او در صحنه نمایش بود. او پس از بازی در نقش‌های مکمل در گاندی (۱۹۸۲) و باونتی (۱۹۸۴)، برای بازی‌های تحول‌آفرین خود در لندرت زیبا (۱۹۸۵)، اتاقی با یک چشم‌انداز (۱۹۸۵) و سبکی غیرقابل تحمل بودن (۱۹۸۸) مورد تحسین قرار گرفت.

او برای نقش‌های کریستی براون در پای چپ من (۱۹۸۹)، دنیل پلین‌ویو، غول نفتی، در خون به پا خواهد شد (۲۰۰۷) و آبراهام لینکلن در لینکلن (۲۰۱۲)، سه جایزه اسکار برای بهترین بازیگر مرد دریافت کرد. او برای به نام پدر (۱۹۹۳)، دارودسته‌های نیویورکی (۲۰۰۲) و رشته خیال (۲۰۱۷) نامزد اسکار شد. دیگر فیلم‌های برجسته او شامل آخرین موهیکان (۱۹۹۲)، عصر معصومیت (۱۹۹۳)، بوته آزمایش (۱۹۹۶) و بوکسر (۱۹۹۷) است. او دو بار از بازیگری بازنشسته شد؛ نخست از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ که حرفه جدید خود را به‌عنوان کارآموز کفاش در ایتالیا آغاز کرد، و بار دوم از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴. در سال ۲۰۲۵، او در فیلم آنمون، به کارگردانی پسرش رونان، بازی کرد و در نوشتن فیلمنامه آن نیز مشارکت داشت.