آنجلیکا هاستون

آنجلیکا هیوستون (متولد ۸ ژوئیه ۱۹۵۱) بازیگر، کارگردان، تهیه‌کننده، نویسنده و مدل سابق آمریکایی است. او دختر کارگردان، جان هیوستون و نوه بازیگر، والتر هیوستون است. هیوستون پس از اولین حضورِ با اکراه خود در پردهٔ بزرگ سینما در فیلم قدمی با عشق و مرگ (۱۹۶۹) ساختهٔ پدرش، از لندن به نیویورک نقل‌مکان کرد و در طول دههٔ ۱۹۷۰ در آنجا به عنوان مدل فعالیت کرد. او در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ تصمیم گرفت به‌طور جدی بازیگری را دنبال کند و متعاقباً با بازی در افتخارات پریسزی (۱۹۸۵) که آن هم توسط پدرش کارگردانی شده بود، به شهرت رسید؛ او با دریافت جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن، سومین نسل از خانواده‌اش شد که برنده جایزه اسکار می‌شود و به جان و والتر هیوستون در این افتخار می‌پیوندد.

هیوستون برای فیلم‌های دشمن، یک داستان عاشقانه (۱۹۸۹) و کلاهبرداران (۱۹۹۰) به ترتیب برای بهترین بازیگر نقش مکمل و بهترین بازیگر زن، نامزد جایزه اسکار شد. او همچنین برای بازی در فیلم‌های وودی آلن، یعنی جنایات و خطاها (۱۹۸۹) و معمای قتل منهتن (۱۹۹۳)، نامزد دریافت جایزه بافتا در بخش بهترین بازیگر نقش مکمل شد و برای ایفای نقش مورتیشا آدامز در خانواده آدامز (۱۹۹۱) و دنباله آن، ارزش‌های خانواده آدامز (۱۹۹۳)، نامزد دریافت گلدن گلوب در بخش بهترین بازیگر زن – فیلم کمدی یا موزیکال شد. او همچنین برای نقش‌آفرینی در نقش جادوگر بزرگ در اقتباس سینمایی رولد دال، یعنی جادوگران (۱۹۹۰)، مورد تحسین قرار گرفت. هیوستون بارها با کارگردان وس اندرسون همکاری کرده و در فیلم‌های خانواده رویال تننباوم (۲۰۰۱)، زندگی آبزی همراه با استیو زیسو (۲۰۰۴) و دارجلینگ محدود (۲۰۰۷) بازی کرده است. از دیگر آثار شاخص او می‌توان به مردگان (۱۹۸۷)، ابد پس از آن (۱۹۹۸)، بوفالو ۶۶ (۱۹۹۸)، ددی دی کِر (۲۰۰۳)، ۵۰/۵۰ (۲۰۱۱) و جان ویک: فصل ۳ – پارابلوم (۲۰۱۹) اشاره کرد. او صدای چندین فیلم انیمیشن، به‌ویژه مجموعه تینکر بل (۲۰۰۸–۲۰۱۵) را نیز شنیده است.

هیوستون در تلویزیون نیز نقش‌های تکرارشونده‌ای در هاف (۲۰۰۶)، مدیوم (۲۰۰۸–۲۰۰۹) و ترنسپرنت (۲۰۱۵–۲۰۱۶) داشته است. او برای ایفای نقش آیلین رند در اسمش (۲۰۱۲–۲۰۱۳) برنده جایزه گری شد. هیوستون اولین تجربه کارگردانی خود را با فیلم حرام‌زاده‌ای از کارولینا (۱۹۹۶) تجربه کرد. پس از آن فیلم آگنس براون (۱۹۹۹) ساخته شد که او در آن بازی هم کرد. او همچنین خاطرات خود را در کتاب‌های داستانی که اخیراً گفته شده (۲۰۱۳) و مرا تماشا کن (۲۰۱۴) به رشته تحریر درآورده است.