جان جی. آویلدسن

جان گیلبرت آویلدسن (۲۱ دسامبر ۱۹۳۵ – ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷) کارگردان آمریکایی فیلم بود. او در سال ۱۹۷۷ برای فیلم راکی برنده جایزه اسکار بهترین کارگردانی شد. از دیگر فیلم‌هایی که او کارگردانی کرده است می‌توان به جو، نجات تیگر، پیش‌نوازی، فرمول، همسایه‌ها، برای همیشه، به من تکیه کن، قدرت یک نفر، ۸ ثانیه، اینفرنو، راکی ۵ و سه فیلم اول بچه کاراته‌کار اشاره کرد.

آویلدسن در اوک پارک ایلینوی، فرزند ایوی (با نام خانوادگی گیلبرت) و کلارنس جان آویلدسن متولد شد. او در مدرسه هاتچکیس و دانشگاه نیویورک تحصیل کرد. جان آویلدسن پس از شروع کار به عنوان دستیار کارگردان در فیلم‌های آرتور پن و اتو پرمینگر، نخستین موفقیت خود را با فیلم سینمایی کم‌هزینه جو (۱۹۷۰) تجربه کرد که به دلیل بازی ستاره فیلم، پیتر بویل، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و فروش متوسطی در گیشه داشت.

به دنبال آن، موفقیت منتقدان دیگری حاصل شد: نجات تیگر (۱۹۷۳) که نامزد سه جایزه اسکار شد و برای بازی ستاره فیلم، جک لِمون، جایزه بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. بزرگترین موفقیت آویلدسن فیلم راکی (۱۹۷۶) بود که ده نامزد اسکار دریافت کرد و سه جایزه، از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود نمود. او بعدها فیلمی را کارگردانی کرد که انتظار می‌رفت قسمت پایانی این مجموعه باشد: راکی ۵ (۱۹۹۰). از دیگر فیلم‌های او می‌توان به فری کنید عمو! (۱۹۷۱)، همسایه‌ها (۱۹۸۱)، بچه کاراته‌کار (۱۹۸۴)، بچه کاراته‌کار بخش ۲ (۱۹۸۶)، بچه کاراته‌کار بخش ۳ (۱۹۸۹)، به من تکیه کن (۱۹۸۹) و ۸ ثانیه (۱۹۹۴) اشاره کرد.

آویلدسن کارگردان اصلی هر دو فیلم سرپیکو (۱۹۷۳) و تب و تب شنبه شب (۱۹۷۷) بود، اما به دلیل اختلافات با تهیه‌کنندگان، یعنی مارتین برگمن و رابرت استیگوود، به ترتیب از کار برکنار شد.