اریک گوتیه

اریک گوتیه (زاده ۲ آوریل ۱۹۶۱) مدیر عین فیلم‌بردار فرانسوی است. او برای آثارش جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله جایزه سزار برای فیلم «کسانی که مرا دوست دارند می‌توانند با قطار بیایند» و جایزه روح مستقل برای «یادداشت‌های موتور‌سوار».

گوتیه در پاریس متولد و بزرگ شده است؛ او همراه با پدر مهندس عمران، مادر و خواهر کوچک‌ترش در منطقه‌های یازدهم، دوازدهم، نوزدهم و بیستم پاریس زندگی کرد. او در دوران جوانی در موسیقی نبوغ داشت و از یازده سالگی پیانو و ارگ می‌نواخت. او در ابتدا آرزو داشت نوازنده‌ای حرفه‌ای شود، اما پس از ناامیدی از این حوزه، تصمیم گرفت به‌جای آن مسیر حرفه خود را در سینما دنبال کند، چرا که احساس می‌کرد سینما بسیاری از فعالیت‌های خلاقانه مختلف را با هم ترکیب می‌کند. او در مدرسه فیلم‌سازی کالج لویی لومیر تحصیل کرد.

گوتیه پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه فیلم‌سازی لویی لومیر در سال ۱۹۸۲، کار خود را به عنوان دستیار مدیر عین فیلم‌برداری در فیلم «زندگی یک گل رز است» ساخته آلن رنه آغاز کرد. با این حال، او خیلی زود آن شغل را ترک کرد و در عوض تصمیم گرفت به‌عنوان مدیر عین فیلم‌برداری در فیلم‌های کوتاه کار کند. او پیش از بازگشت به کار در فیلم‌های بلند، ۶۰ فیلم فیلم‌برداری کرد. اولین فیلم بلند او، «زندگی مردگان» بود که در سال ۱۹۹۱ اکران شد و آرنو دپلشن آن را کارگردانی کرد. او برای مدیر عین فیلم‌برداری فیلم «کسانی که مرا دوست دارند می‌توانند با قطار بیایند» (۱۹۹۸) برنده جایزه سزار شد و برای آثارش در فیلم‌های «سرنوشت‌های احساسی» (۲۰۰۰)، «پاک» (۲۰۰۴)، «گابریل» (۲۰۰۵)، «ترس‌های خصوصی در مکان‌های عمومی» (۲۰۰۶) و «داستان کریسمس» (۲۰۰۸) نامزد دریافت جایزه شد. او در فیلم‌های فرانسوی بسیار دیگری نیز کار کرده و بیش از همه با رنه و کارگردانانی چون اولیویه آسیاس، آرنو دپلشن و کلود بری همکاری داشته است.

گوتیه فعالیت خود را در سینمای بین‌المللی در اوایل دهه ۲۰۰۰ آغاز کرد که با فیلم «یادداشت‌های موتور‌سوار» شروع شد؛ فیلمی که برای آن برنده جایزه روح مستقل برای بهترین مدیر عین فیلم‌برداری و جایزه بزرگ فنی جشنواره فیلم کن در سال ۲۰۰۴ شد و نامزد دریافت جایزه بفتا برای بهترین مدیر عین فیلم‌برداری گردید. شان پن، بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی، پس از دیدن «یادداشت‌های موتور‌سوار»، برای فیلم‌برداری فیلم «به‌سوی طبیعت وحشی» (۲۰۰۷) به گوتیه مراجعه کرد که برای آن برنده جایزه لومیر شد. او متعاقباً به‌عنوان مدیر عین فیلم‌برداری در فیلم‌های آمریکایی «بردن وودستاک» (۲۰۰۹) و «فیض موناکو» (۲۰۱۴) فعالیت کرد.