ایدی گورمی

ایدی گورمی (با نام اصلی ادیت گارمزانو) خواننده آمریکایی بود که آهنگ‌های پرطرفداری در جدول‌های موسیقی پاپ و لاتین پاپ داشت. او به‌صورت انفرادی و همراه با همسرش، استیو لارنس، در آلبوم‌ها، تلویزیون، برادوی و لاس‌وگاس آواز می‌خواند. گورمی در سال ۱۹۵۲ به‌عنوان یک هنرمند تک‌خوان با شرکت کُرال ریکوردز قرارداد بست و اولین تک‌آهنگ خود را با نام «آن شبِ بهشت» منتشر کرد. او در روزهای نخستین برنامه «شوِ امشب» با اجرای استیو آلن استخدام شد و با یکی دیگر از خوانندگان این برنامه، یعنی استیو لارنس، یک دوئت تشکیل داد. در سال ۱۹۵۴، زمانی که برنامه «شوِ امشب» پخش سراسری در سراسر کشور را آغاز کرد، این دوئت اولین تک‌آهنگ خود را با نام «خودت را راحت نگه دار/پر شده‌ام» منتشر کردند.

گورمی و لارنس در سال ۱۹۵۷ با هم ازدواج کردند و چند ماه بعد، پس از آنکه آلن از برنامه «شوِ امشب» بازنشسته شد، آن‌ها برنامه «ارائه استیو آلن: نمایش استیو لارنس و ایدی گورمی» را اجرا کردند.

استیو و ایدی به برادوی رفتند و در نمایش موزیکال «رنگین‌کمان طلایی» برگرفته از نمایشنامه «سوراخی در سر» ایفای نقش کردند. آهنگ «چطور می‌توانستم این‌قدر اشتباه کنم» از گورمی که در این نمایش موزیکال اجرا شد، در جدول موسیقی آرام‌بخش (ایزی لیسنینگ) پرطرفدار شد. این نمایش موزیکال یک دوره موفقیت‌آمیز یک‌ساله‌ی اجرا داشت.

استیو و ایدی در برنامه ویژه‌ی تلویزیونی خود به نام «عشق ما ماندگار است»، ادای احترامی به جورج گرشوین انجام دادند که برنده جایزه امی برای بهترین برنامه ویژه موسیقی یا کمدی شد. دو سال بعد، آن‌ها در برنامه «جشن استیو و ایدی برای اروینگ برلین» آواز خواندند و بار دیگر برنده جایزه امی برای بهترین برنامه ویژه موسیقی یا کمدی شدند.