قسمت ۱۰ فصل ۲ سریال Dharma & Greg با نام Yes, We Have No Bananas (or Anything Else for That Matter)

قسمتی ملایم و سورئال که طنز آن از منطق منحرف‌شده و فزاینده به سبک پرستون استرژس نشئت می‌گیرد: مارلن، منشی خصمِ گرگ (سرانجام یاردلی اسمیتِ فوق‌العاده بازگشته است!)، از اینکه ارزیابی سالانه کارکنانش در سطح «مرضی» قرار گرفته، رنجیده است؛ در حالی که گرگ از رتبه «ممتاز» خود بسیار خوشحال است، تا اینکه می‌فهمد پیت هم همان رتبه را گرفته است. وقتی گرگ با رئیس خود روبرو می‌شود، از ناتوانی ظاهری و کامل آن مرد در تمایز قائل شدن میان موارد مشابه (تاهیتی در مقابل بوفالو به عنوان مقصد ماه عسل، یا نان تازه در مقابل نان کپک‌زده سوپرمارکتی) به استیصال می‌رسد و از تصمیم رئیس مبنی بر سپردن مسئولیت به پیت در دوران مرخصی پزشکی‌اش، تقریباً از کوره در می‌رود. همزمان، گرگ باید با تصمیم آنی دارما برای باز کردن مغازه‌ای که پیش از آن هنوز تصمیم نگرفته چه چیزی در آن بفروشد، و این واقعیت که آن مکان به‌سرعت مملو از افرادی می‌شود که محیطِ دارما را به‌طرز عجیبی آرامش‌بخش می‌یابند و میان خودشان یک اقتصاد تهاتری برقرار می‌کنند، دست‌وپنجه نرم کند. البته تنها یک نتیجه «منطقی» وجود دارد.