استیون سوندهایم

استیون جاشوا سوندهایم (زاده ۲۲ مارس ۱۹۳۰ – وفات ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱)، آهنگساز و ترانه‌سرای آمریکایی بود. او که یکی از مهم‌ترین چهره‌های تئاتر موزیکال قرن بیستم به‌شمار می‌رود، در بازآفرینی موزیکال آمریکایی نقش داشت. موزیکال‌های برادویِ سوندهایم با همکاری همکاران همیشگی‌اش، هارولد پرینس و جیمز لاپاین، به موضوعات غیرمنتظره‌ای فراتر از مضامین سنتی این ژانر پرداختند و در عین حال جنبه‌های تاریک‌تر تجربه انسانی را نیز در بر می‌گرفتند. موسیقی و ترانه‌های او با پیچیدگی، ظرافت و دوگانگی نسبت به جنبه‌های مختلف زندگی همراه است.

علاقه سوندهایم به تئاتر موزیکال از سنین پایین آغاز شد و اسکار همرشتاین دوم مربی او بود. او فعالیت حرفه‌ای خود را با نوشتن ترانه‌های داستان وست ساید (۱۹۵۷) و جیپسی (۱۹۵۹) آغاز کرد. او سپس به نوشتن موسیقی و ترانه برای تئاتر روی آورد که از مشهورترین آثار او می‌توان به اتفاقی خنده‌دار در راه فروم (۱۹۶۲)، کمپانی (۱۹۷۰)، فولییز (۱۹۷۱)، موسیقی شبانه اندک (۱۹۷۳)، سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت (۱۹۷۹)، مریلی وی رول آلونگ (۱۹۸۱)، یکشنبه در پارک با جورج (۱۹۸۴) و به‌سوی جنگل (۱۹۸۷) اشاره کرد.

جوایز و نامزدی‌های متعدد سوندهایم شامل هشت جایزه تونی، یک جایزه اسکار، هشت جایزه گرمی، یک جایزه اولیویه و جایزه پولیتزر است. او همچنین در سال ۱۹۹۳ برنده افتخار مرکز کندی و در سال ۲۰۱۵ برنده مدال آزادی ریاست‌جمهوری شد. نام یک تئاتر هم در برادوی و هم در وست اند لندن به افتخار او انتخاب شده است. اقتباس‌های سینمایی از آثار او شامل داستان وست ساید (۱۹۶۱)، جیپسی (۱۹۶۲)، اتفاقی خنده‌دار در راه فروم (۱۹۶۶)، موسیقی شبانه اندک (۱۹۷۷)، سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت (۲۰۰۷)، به‌سوی جنگل (۲۰۱۴) و داستان وست ساید (۲۰۲۱) است.