پرینس

پرینس راجرز نلسون (۷ ژوئن ۱۹۵۸ – ۲۱ آوریل ۲۰۱۶) خواننده-ترانه‌سرا، بازیگر، نوازنده چندساز، نیکوکار، رقصنده، فیلم‌ساز و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی بود. او نوآوری در موسیقی بود که به دلیل آثار متنوع، حضور باشکوه در صحنه، پوشش و آرایش پرزرق‌وبرق و دامنه صوتی گسترده‌اش شناخته می‌شد. موسیقی او طیف وسیعی از سبک‌ها، از جمله فانک، راک، آراندبی، نیو ویو، سول، سایکدلیک و پاپ را با هم ترکیب می‌کند. او بیش از ۱۰۰ میلیون صفحه در سراسر جهان فروخته است که او را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان تمام دوران تبدیل کرده است. او هفت جایزه گرمی، یک جایزه امریکن میوزیک اتردز، یک جایزه گلدن گلوب و یک جایزه اسکار برای فیلم باران بنفش برنده شد. او در سال ۲۰۰۴، اولین سال واجد شرایط بودن خود، به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافت. مجله رولینگ استون، پرینس را در رتبه ۲۷ فهرست ۱۰۰ هنرمند برتر خود، یعنی «باکیفیت‌ترین هنرمندان دوران راک اند رول»، قرار داد.

پرینس در مینیاپولیسِ مینه‌سوتا متولد شد و در کودکی به موسیقی علاقه‌مند شد. او در ۱۸ سالگی با وارنر بروز قرارداد ضبط موسیقی امضا کرد و اولین آلبوم خود را با نام «برای تو» در سال ۱۹۷۸ منتشر کرد. آلبوم «پرینس» در سال ۱۹۷۹ پلاتین شد و سه اثر بعدی او یعنی «ذهن کثیف» (۱۹۸۰)، «کنتوروری» (۱۹۸۱) و «۱۹۹۹» (۱۹۸۲) به موفقیت او ادامه دادند و مضامین روابط در اشعار پرینس و ترکیب موسیقی فانک، دنس و راک را به نمایش گذاشتند. او در سال ۱۹۸۴ شروع به نامیدن گروه موسیقی پشتیبان خود با نام رولوشن کرد و فیلم «باران بنفش» را منتشر کرد که آلبوم موسیقی متن اولین تجربه بازیگری او در سال ۱۹۸۴ بود. این اثر به‌سرعت به موفق‌ترین اثر او از نظر هنری و تجاری تبدیل شد و ۲۴ هفته پیاپی در صدر جدول بیلبورد ۲۰۰ ماند و بیش از ۲۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. پس از انتشار آلبوم‌های «به دور جهان در یک روز» (۱۹۸۵) و «پارید» (۱۹۸۶)، گروه رولوشن از هم پاشید و پرینس آلبوم دوگانه «نشانه‌های زمان» (۱۹۸۷) را به‌عنوان یک هنرمند تک‌خوان منتشر کرد. او پیش از اجرای اولین کنسرت گروه نیو پاور جنریشن در سال ۱۹۹۱، سه آلبوم تک‌خوان دیگر نیز منتشر کرد.

در سال ۱۹۹۳، در حالی که با وارنر بروز درگیر اختلاف قراردادی بود، نام هنری خود را به نمادی غیرقابل تلفظ که به «نماد عشق» نیز معروف است تغییر داد و برای رهایی از تعهدات قراردادی، شروع به انتشار آلبوم‌های جدید با سرعت بیشتری کرد. او بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ پنج اثر منتشر کرد و سپس در سال ۱۹۹۸ با آرستا رکوردز قرارداد بست. در سال ۲۰۰۰، او دوباره شروع به خطاب کردن خود با نام «پرینس» کرد. او پس از آن ۱۶ آلبوم منتشر کرد، از جمله آلبوم پلاتین‌شده «موسیولوژی» (۲۰۰۴). آخرین آلبوم او، «هیت ان ران فاز دو»، اولین بار در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵ در سرویس استریمینگ تایدال منتشر شد. پرینس در ۲۱ آوریل ۲۰۱۶ در سن ۵۷ سالگی، بر اثر مصرف تصادفی بیش از حد فنتانیل در استودیو ضبط و خانه شخصی‌اش، یعنی پِیزلی پارک در چانسیسنِ مینه‌سوتا، درگذشت.