مارنی نیکسون

مارنی نیکسون، سوفران صدای «لاورلی»، جایگاه شایسته‌ای را در تاریخ سینما برای خود تضمین کرده است، هرچند اگر در خیابان با او برخورد کنید، بیشتر تماشاگران سینما او را نخواهند شناخت. اما اگر صدای او را بشنوید، ماجرا کاملاً متفاوت خواهد بود. مارنی یکی از آن قهرمانان گمنام (یا شاید بهتر باشد بگویم قهرمانان بسیار خوانده‌شده) است که استعدادهای فوق‌العاده‌شان در آن زمان چندان مورد توجه قرار نگرفت. برای کسانی که فکر می‌کنند ابرستاره‌های سینما همچون دبورا کر، ناتالی وود و آدری هپبرن نه تنها دارای استعدادهای دراماتیک قدرتمندی بودند، بلکه صداهای آواز خواندن شگفت‌انگیزی نیز داشتند... باید تجدید نظر کنند. نقش آنایِ کر در فیلم پادشاه و من (۱۹۵۶)، ماریا در داستان سمت غربی (۱۹۶۱) و نقش الیزا در بانوی زیبای من (۱۹۶۴) همگی توسط مارنی نیکسونِ بی‌نظیر دوبله شده‌اند و در هیچ‌کدام از تیتراژها با این حقیقت روبه‌رو نخواهید شد. او که با نام اصلی مارنی مک‌ائدرون در آلتادنای کالیفرنیا زاده شد، در ابتدا یک بازیگر کودک و خواننده تک‌خوان در گروه کر راجر واگنر بود. او که در اپرا آموزش دیده بود اما در عین حال صدایی همه‌فن‌حریف برای موسیقی پاپ و آهنگ‌های استاندارد و ملایم داشت، نه‌تنها برای آرنولد شونبرگ و ایگور استراوینسکی آواز خواند، بلکه ترانه‌های سبک نیز ضبط کرد. مارنی در سال ۱۹۵۴ اولین حضور خود را در موزیکال‌های برادوی با نمایشی آغاز کرد که دو ماه دوام داشت اما نتیجه‌ای نداشت. در سال ۱۹۵۵، خواننده‌ای که برای دوبله صدای دبورا کر در فیلم پادشاه و من (۱۹۵۶) قرارداد بسته بود، در یک تصادف رانندگی در اروپا کشته شد و نیاز به جایگزین بود. مارنی استخدام شد... و باقی داستان، تاریخ است. استودیوها که بسیار تحت تأثیر قرار گرفته بودند، او را دوباره برای دوبله صدای خانم کر در فیلم کلاسیک و اشک‌آور یک رابطه خاطره‌انگیز (۱۹۵۷) به کار گرفتند. از آنجا، او به سراغ ناتالی وود و آدری هپبرن رفت و با خواندن آهنگ‌های کلاسیکی همچون «امشب» و «آیا این دوست‌داشتنی نخواهد بود»، صدای آن‌ها را باورنکردنی جلوه داد.

او سرانجام در یک موزیکال در فیلم اشک‌ها و لبخندها (۱۹۶۵) با بازی جولی اندروز که شباهت ظاهری به مارنی دارد، در مقابل دوربین ظاهر شد. با این حال، این نقش کوچک است و او تنها چند خط تک‌خوان در آهنگ «چگونه باید مشکلی مثل ماریا را حل کرد؟» در نقش یک راهبه آوازخوان بر عهده دارد. فعالیت آوازخوانی مارنی در فیلم‌ها تا اواسط دهه ۱۹۶۰ فروکش کرد، اما او به اجرای کنسرت و حضور در سالن‌های سمفونی ادامه داد و در نمایش‌های کاباره تک‌نفره، خود را با عنوان «صدای هالیوود» معرفی می‌کرد. او در طول سال‌ها در صحنه نمایش‌های کلاسیک بازی کرده است، از جمله نقش‌های اصلی در پادشاه و من و اشک‌ها و لبخندها؛ و در سال‌های پختگی، در نقش فرولاین اشنایدر در کاباره و در موزیکال‌های فولی‌ز و ۷۰ دختر ۷۰ دیده شده است. آخرین صدای آواز او در قالب یک شخصیت پدربزرگ در انیمیشن مولان (۱۹۹۸) در دهه ۱۹۹۰ بود. او سه بار ازدواج کرد که دو بار با موسیقی‌دان‌ها؛ یکی از همسرانش، ارنست گلد، که او از او سه فرزند دارد، آهنگساز فیلم بود و بیشتر برای موسیقی متن حماسی فیلم اکسودس (۱۹۶۰) که برنده جایزه اسکار شد، شناخته می‌شود.

مارنی نیکسون در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۶ (در ۸۶ سالگی) در شهر نیویورک، نیویورک، ایالات متحده آمریکا درگذشت.