مکس واگنر

مکس واگنر (۲۸ نوامبر ۱۹۰۱ – ۱۶ نوامبر ۱۹۷۵)، بازیگر آمریکایی متولد مکزیک بود که در ایفای نقش‌های کوچک مانند اراذل و اوباش، گانگسترها، ملوان‌ها، نوچه‌ها، بادیگاردها، رانندگان تاکسی و کارگران باربری تخصص داشت. او در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود در بیش از ۴۰۰ فیلم ظاهر شد که اکثر آن‌ها را بدون ذکر نام در تیتراژ بازی کرد. ستون‌نویسان بخش حوادث روزنامه‌ها به پیشرفت او اشاره کرده‌اند؛ از بازی در نقش «گروگان شماره ۴» بدون داشتن دیالوگ و تفنگ، تا رسیدن به نقش «گروگان شماره ۲» همراه با دیالوگ و تفنگ.

واگنر یکی از پنج فرزند پسر ویلیام والاس واگنر، مأمور راه‌آهن، و ادیت واگنر، نویسنده‌ای بود که در جریان انقلاب مکزیک برای کریستین ساینس مانیتور گزارش می‌فرستاد. وقتی او ۱۰ ساله بود، پدرش توسط شورشی‌ها کشته شد و خانواده به سالیناس در کالیفرنیا نقل مکان کردند؛ جایی که او با جان استاینبک آشنا شد که بعدها به دوست همیشگی او تبدیل شد. استاینبک شخصیت آن پسر در رمان خود، اسب سرخ، را بر اساس واگنر نوشت.

واگنر با نام مستعار «مکس بارون» در بسیاری از نسخه‌های اسپانیایی‌زبانِ فیلم‌های انگلیسی‌زبان بازی کرد؛ فیلم‌هایی که استودیوها در نخستین روزهای ظهور فیلم‌های صوتی، به عنوان یک روال معمول می‌ساختند. او همچنین به عنوان مربی زبان اسپانیایی برای بازیگران دیگر فعالیت می‌کرد و در بسیاری از فیلم‌های مجموعه‌ی «آتش‌زبانه مکزیکی» با بازی لوپ ولز ظاهر شد، جایی که وظیفه‌ی نظارت بر نبودِ الفاظ رکیک در بداهه‎پردازی‌های اسپانیایی‌زبان ولز را نیز بر عهده داشت.

دیگر مجموعه‌هایی که واگنر در آن‌ها ظاهر شد شامل فیلم‌های چارلی چان و سریال‌های تام میکس و همچنین آثار دیگر ساخته‌ی شرکت ماسکوت پیکچرز بود. در دهه ۱۹۴۰، واگنر بخشی از «گروه ثابت» غیررسمی بازیگران نقش‌های مکمل در آثار پرستون استرجز بود و در شش فیلم نوشته و کارگردانی شده توسط استرجز، از جمله داستان پالم بیچ، حضور یافت.

در سال ۱۹۴۰، هنگام فیلم‌برداری «دکتر دیوانه»، نام واگنر به عنوان راننده‌ای که ۵۰,۰۰۰ مایل در محوطه استودیویی هالیوود در نقش یک راننده تاکسی فیلم‌برداری کرده، ذکر شد. از زمان حضور او در نقش یک راننده تاکسی در چارلی چان در شانگهای (۱۹۳۵)، تهیه‌کنندگان اغلب او را در نقش راننده تاکسیِ بذله‌گو یا نوچه انتخاب می‌کردند. واگنر به یک خبرنگار گفت: «حدود پنج سال پیش من به عنوان راننده تاکسی انتخاب شدم و برای این نقش تیپ‌سازی شد.»

در سال ۱۹۵۲، واگنر حضور در تلویزیون را از طریق قسمت‌هایی از سریال‌هایی نظیر کید سیسکو، تئاتر زین گری و پری میسون آغاز کرد و تقریباً همان نوع نقش‌هایی را بازی می‌کرد که در فیلم‌ها ایفا می‌کرد.

او یکی از اعضای اصلی گروه بازیگران سریال وسترن گاناسموک بود که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۷۳ در نزدیک به ۸۰ قسمت حضور داشت. او همچنین در بسیاری از قسمت‌های ریلفمن، بانانزا، سیمارون استریپ، وایلد وایلد وست و ماتریک ظاهر شد، که از جمله آن‌ها می‌توان به نقش مهمان در قسمت خون‌آلود برادر در سریال ریلفمن محصول ۱۹۵۹ اشاره کرد. او همچنین در سریال‌های اصلی پرست‌رک و منطقه گرگ‌ومیش حضور داشت. او بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۴ در بیش از ۲۰۰ قسمت تلویزیونی ظاهر شد.

نقش‌های سینمایی برجسته واگنر شامل نقش مکمل در فیلم علمی-تخیلی کلاسیک و محبوب مهاجمان از مریخ (۱۹۵۳)، بازیگر نقش یک گانگستر در بخش فیلم‌در‌فیلمِ گلوله‌ها یا آراوها (۱۹۳۶) و خدمتکار مزرعه گاو در کمدی لارل و هاردی، گاوچرون‌ها (۱۹۴۵) است.

او در اواخر دوران حرفه‌ای خود در فیلم‌های کشتن مرغ مقلد (۱۹۶۲) و مردی که لیبرتی والنس را کشت (۱۹۶۲) ظاهر شد. او همچنین گهگاه موسیقی‌پردازی می‌کرد، مانند بالاد اسپانیایی «پدرو، رودارته و سیمون» در فیلم وسترن آخرین مسیر (۱۹۳۳).

واگنر در سال ۱۹۷۵ بر اثر حمله قلبی در هالیوود درگذشت.