جان ابوت

جان آلبرت چمبرلین کِفورد، بازیگر نقش‌های مکمل انگلیسی بود که به‌صورت حرفه‌ای با نام جان ابوت شناخته می‌شد. نقش‌های به‌یادماندنی او شامل فردریک فِی‌لیِ بیمار در فیلم زن سفید (۱۹۴۸) و آیلبورنِ صلح‌طلب در قسمت «مأموریت رحمت» از مجموعه پیشتازان فضا، و همچنین بازیگری در آثار شکسپیر بود.

او در سال ۱۹۳۴، با اولین حضور حرفه‌ای خود روی صحنه در بازاجرایی نمایشنامه اورنگ-زیبه اثر درایدن در کنار سیبیل تورندایک، فعالیت خود را در دنیای هنر آغاز کرد. او سپس به گروه اول ویک پیوست و در نقش‌های شکسپیری، از جمله کلودیوس در اجرای نمایشنامه هملت در قلعه اِلزینور در دانمارک در کنار لورنس اولیویه، ویوین لی و الک گینس، ظاهر شد. اولین نقش او در برادوی، نقش کنت مانچینی در نمایش کسی که سیلی می‌خورد (۱۹۴۶) بود. او همچنین در نمایش‌های مون‌سرات و والس تورادورها در برادوی بازی کرد. اولین حضور سینمایی او در مادموآزل دکتر (۱۹۳۷) بود و در ۳۰ سال بعد، در ده‌ها فیلم به بازی پرداخت. از جمله آثار سینمایی او می‌توان به مأموریت به مسکو، جین ایر، هزار و یک شب، هیومورسک و بزرگ‌ترین داستان تاریخ اشاره کرد. حضور او در تلویزیون در آن دوران حتی پرشمارتر بود که با پخش‌های پیشگامانه بی‌بی‌سی پیش از جنگ جهانی دوم آغاز شد.

در نخستین روزهای جنگ جهانی دوم، ابوت در سفارت بریتانیا در استکهلم کار می‌کرد. هنگامی که زمان رفتن فرا رسید، او مجبور شد از طریق ایالات متحده خارج شود. در جریان اقامتش در ایالات متحده، در سال ۱۹۴۱ نقش در هالیوود به او پیشنهاد شد و در نهایت تا پایان عمر در آنجا زندگی کرد.

ابوت بین دهه‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، در تلویزیون آمریکا در مجموعه‌های بسیار متنوعی از جمله تئاتر تلویزیونی کرافت، استودیو ۵۷، قانون گاناسمُک، تئاتر ماتینه، بونانزا، تریلر، پیشتازان فضا، مَنیکس، اسب آهنین و جادوگران نقش‌آفرینی کرد. اگرچه او در دوران هراس سرخ در دهه ۱۹۵۰ در لیست سیاه قرار گرفت، اما تهیه‌کننده‌ای که قصد استخدام او را داشت، در نهایت موفق شد نام این بازیگر را از لیست خارج کند. ابوت در سال‌های پایانی عمر خود، بازیگری را به‌صورت رایگان به دانشجویان آموزش می‌داد.

ابوت در ۲۴ مه ۱۹۹۶ در سن ۹۰ سالگی بر اثر مرگ طبیعی در مرکز پزشکی سیدرز-سینای درگذشت.