ژان-لویی ترنتینیان

ژان-لویی ژاویر ترنتینیان (۱۱ دسامبر ۱۹۳۰ – ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲) یک بازیگر فرانسوی بود. او اولین حضور خود در تئاتر را در سال ۱۹۵۱ تجربه کرد و در ادامه به عنوان یکی از بهترین بازیگران درام فرانسوی در دوران پس از جنگ شناخته شد. او در بسیاری از فیلم‌های کلاسیک سینمای اروپا بازی کرد و با کارگردانان برجسته آرت‌ساز، از جمله روژه وادیم، کوستا گاورا، کلود لولوش، کلود شابرل، برناردو برتولوسی، اریک رومر، فرانسوا تروفو، کریستوف کیشلوفسکی و مایکل هانکه همکاری داشت.

او با فیلم «و خدا زن را آفرید» (۱۹۵۶) به موفقیت چشمگیر هنری و تجاری دست یافت و پس از آن با نقش‌آفرینی‌های عاشقانه در «یک مرد و یک زن» (۱۹۶۶) و «سکوت بزرگ» (۱۹۶۸) به یک ستاره تبدیل شد. او برای بازی در فیلم «مردی که دروغ می‌گوید»، جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد را در جشنواره بین‌المللی فیلم برلین ۱۹۶۸ دریافت کرد و برای فیلم «زد» ساخته کوستا گاورا، جایزه بهترین بازیگر مرد را در جشنواره فیلم کن ۱۹۶۹ از آن خود کرد. از دیگر فیلم‌های برجسته ترنتینیان می‌توان به «شب من در مادس» (۱۹۶۹)، «مطیع» (۱۹۷۰)، «سه رنگ: قرمز» (۱۹۹۴) و «شهر کودکان گمشده» (۱۹۹۵) اشاره کرد. او برای نقشش در فیلم «عشق» ساخته مایکل هانکه، جایزه سزار ۲۰۱۳ بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد.