وینتون هیوورث

وینتون هیوورث (۴ ژوئن ۱۹۰۶ – ۲۱ مه ۱۹۷۰) بازیگر آمریکایی بود که کار خود را با نقش‌های پست و بی‌عرضه آغاز کرد و با بالا رفتن سن، به سمت نقش‌های باوقارِ بازیگر نقش‌های مکمل رفت.

مسیر شغلی

او که در واشینگتن دی.سی متولد شده بود، بازیگری را در اواخر دوران نوجوانی خود آغاز کرد. او در اوایل دهه ۱۹۲۰، ابتدا در واشینگتن، سپس در نیویورک و بعد در شیکاگو، یکی از گویندگان پیشگام رادیو بود.

او متعاقباً در برنامه‌های رادیویی متعددی با نقش‌های مختلف ظاهر شد. او در سال ۱۹۳۳ با نام هنری جک آرنولد وارد دنیای سینما شد و در نقش‌های کوچکی ظاهر شد که معمولاً شخصیت‌های خوش‌قلب اما حیله‌گر و کمدی بودند. حضور او با نام جک آرنولد در اوایل دهه ۱۹۴۰ پایان یافت و او از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ به مدت دو سال در برادوی فعالیت کرد و سپس به کالیفرنیا بازگشت. او از اواخر دهه ۱۹۵۰ به بعد در فیلم‌ها ظاهر شد.

هیوورث همچنین یکی از بنیان‌گذاران AFRA (بعدها AFTRA) بود، اتحادیه‌ای که نماینده هنرمندان رادیو و تلویزیون است و او از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ رئیس آن بود.

هیوورث در دهه ۱۹۵۰ حضور در تلویزیون را آغاز کرد. او در فیلم‌های «ارائه‌شده توسط آلفرد هیچکاک»، «گانسموک»، «پری میسون»، «دنیس مضاربت»، «پتیکات جانکشن»، «هیزل»، «مونسترز»، «گرین اکرز» (۱۹۶۵) و «دیک تریسی» (۱۹۶۷) ظاهر شد. او نقش کارلوس گالیندو را در «زورو» ساخته دیزنی (۱۹۵۷-۱۹۵۹) بازی کرد. آخرین نقش او نقش ژنرال وینفیلد شفر در «من روی جین را رویا می‌بینم» بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ بود. هیوورث جایگزین بارتون مک‌لین شد که تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۹، نقش ژنرال پیترسون را بازی کرده بود. هم هیوورث و هم مک‌لین پیش از آنکه آخرین قسمت‌هایی که در آن‌ها بازی کرده بودند پخش شود، درگذشتند.

مرگ

هیوورث اندکی پس از اتمام نقش تکرارشونده خود در نقش ژنرال شفر در «من روی جین را رویا می‌بینم»، در ۲۱ مه ۱۹۷۰ بر اثر حمله قلبی درگذشت. او پنج روز پیش از آنکه آخرین قسمت پخش اصلی «من روی جین را رویا می‌بینم» (۲۶ مه ۱۹۷۰) پخش شود، درگذشت. پیکر او خاکستر شد.

زندگی شخصی

هیوورث با جین اوونز، بازیگر، ازدواج کرده بود. خواهر بزرگتر هیوورث، ولگا هیوورث، مادر ستاره سینما ریتا هیوورث بود.