چارلز لاتن

چارلز لاتن (۱ ژوئیه ۱۸۹۹ – ۱۵ دسامبر ۱۹۶۲) بازیگر تئاتر و سینما، کارگردان، تهیه‌کننده و فیلم‌نامه‌نویس انگلیسی-آمریکایی بود. لاتن در لندن در آکادمی سلطنتی هنر درام آموزش دید و نخستین حضور حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۲۶ روی صحنه داشت. در سال ۱۹۲۷، او در نمایشنامه‌ای در کنار همسر آینده‌اش السا لانچرستر انتخاب شد؛ کسی که تا زمان مرگ لاتن با او زندگی و کار کرد.

او طیف گسترده‌ای از نقش‌های کلاسیک و مدرن را بازی کرد و در اجرای آثار شکسپیر در اول ویک تأثیرگذار بود. فعالیت سینمایی او او را به برادوی و سپس هالیوود رساند، اما او همچنین با الکساندر کوردا در فیلم‌های برجسته‌ی بریتانیایی آن دوران، از جمله زندگی خصوصی هنری هشتم، همکاری داشت که برای ایفای نقش شخصیت اصلی آن، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را از آن خود کرد. او نقش‌های مختلفی، از هیولاها و آدم‌های ناهنجار گرفته تا پادشاهان را ایفا کرد. از بزرگ‌ترین موفقیت‌های سینمایی لاتن می‌توان به بارت‌های خیابان ویمپول، شورش در بونتی، راگلز از رد گپ، مسافرخانه جامائیکا، کتیبان نوتردام و ساعت بزرگ اشاره کرد. او در سال‌های پایانی فعالیت خود به کارگردانی تئاتر روی آورد که از آن جمله می‌توان به دادگاه شورش کین و دون‌ژوان در جهنم اثر جورج برنارد شاو اشاره کرد که در آن بازی کرد نیز. او تنها یک فیلم کارگردانی کرد که فیلم مهیج شب شکارچی است.

دانیل دی-لوئیس با ذکر اینکه لاتن یکی از الهام‌بخش‌های او بوده، گفت: «او احتمالاً بزرگ‌ترین بازیگر سینمایی بود که در آن دوران ظهور کرد. او ویژگی بسیار قابل توجهی داشت. بخشندگی او در بازیگری، به این معنا که خود را وقف آن کار می‌کرد. به عنوان یک بازیگر، نمی‌توانی چشم از او برداری.»