ناتالی وود

ناتالی وود (با نام اصلی زاکارنکو؛ زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۳۸ – درگذشته ۲۹ نوامبر ۱۹۸۱) بازیگر آمریکایی بود که فعالیت حرفه‌ای خود را در سینما از دوران کودکی آغاز کرد و با موفقیت به نقش‌های جوانی گذار کرد.

وود بازیگری را از چهارسالگی آغاز کرد و در هشتسالگی نقش مکمل را در «معجزه در خیابان سی و چهارم» (۱۹۴۷) ایفا کرد. او در دوران نوجوانی، برای بازی در فیلم «شورش بی دلیل» (۱۹۵۵) نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد و پس از آن در فیلم «جویندگان» (۱۹۵۶) ساخته جان فورد بازی کرد. وود در فیلم‌های موزیکال «داستان سمت غربی» (۱۹۶۱) و «جیپسی» (۱۹۶۲) ستاره بود و برای بازی در فیلم‌های «شکوه در علفزار» (۱۹۶۱) و «عشق با غریبه‌ای مناسب» (۱۹۶۳) نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد. فعالیت حرفه‌ای او با فیلم‌هایی چون «عشق و دختر مجرد» (۱۹۶۴)، «درون دیزی کلوور» (۱۹۶۵) و «باب و کارل و تد و آلیس» (۱۹۶۹) ادامه یافت.

در طول دهه ۱۹۷۰، وود وقفه‌ای در فعالیت‌های سینمایی خود ایجاد کرد و صاحب دو دختر شد: یکی از همسر دومش ریچارد گرگسون و دیگری از رابرت واگنر، اولین همسرش که پس از طلاق از گرگسون، دوباره با او ازدواج کرد. او در طول این دهه تنها در دو فیلم بلند بازی کرد، اما در تولیدات تلویزیونی کمی بیشتر حضور داشت، از جمله در بازسازی فیلم «از اینجا تا ابد» (۱۹۷۹) که برای آن برنده جایزه گلدن گلوب شد. فیلم‌های وود نشان‌دهنده یک دوره «بلوغ» هم برای او و هم برای فیلم‌های هالیوود به‌طور کلی بود. منتقدان پیشنهاد کرده‌اند که دوران سینمایی او بازتابی از تصویر زن مدرن آمریکایی در حال گذار است، چرا که او یکی از معدود بازیگرانی بود که هم نقش‌های کودکی و هم نقش‌های شخصیت‌های میان‌سال را ایفا می‌کرد.

وود در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۱ در سن ۴۳ سالگی در نزدیکی سواحل جزیره سانتا کاتالینا، در دوران تعطیلات میان تولید فیلم بازگشت احتمالی‌اش یعنی «طوفان مغزی» (۱۹۸۳) با بازی کریستوفر والکن، درگذشت. وقایع مربوط به مرگ او موضوع اظهارات متناقض شاهدان بوده است، که باعث شد اداره کلانتر شهرستان لس‌آنجلس، با دستور دفتر پزشکی قانونی، در سال ۲۰۱۲ علت مرگ او را «غرق شدن و سایر عوامل نامشخص» اعلام کرد.