جان ولز

ولز فعالیت خود را از کاباره در آکسفورد آغاز کرد و کار تلویزیونی خود را به‌عنوان نویسنده در «آن هفته آن چیزی بود که بود»، نمایش طنز هفتگی دهه ۱۹۶۰ که باعث آغاز دوران حرفه‌ای افرادی همچون دیوید فراست و میلیسنت مارتین و دیگران شد، شروع کرد. او همچنین در برنامه تلویزیونی «نه چندان یک برنامه، بیشتر یک سبک زندگی» و کذلک در «بال دیگر پلیس مخفی» ظاهر شد. او علاوه بر حضور کوتاه در فیلم‌هایی مانند «قمارخانه رویال» (۱۹۶۷) و «رنتادیک» (۱۹۷۲)، در درام‌های تلویزیونی مانند «کازانووا» (۱۹۸۷)، اپیزودی از «لاوجوی» (۱۹۹۱) و نمایش‌های کمدی مانند «بله وزیر» نیز حضور داشت و همچنین فیلمنامه‌های تلویزیونی و سینمایی، نظیر «پرنسس کارابو» (۱۹۹۴) را نوشت.

در سال ۱۹۷۱، او به همراه جان فورچون، اثر کمدی کلاسیک «یک ملون برای اکستاسی» را منتشر کرد که درباره مردی است که عشق خود را با یک درخت به اوج می‌رساند. ولز نقش مدیر مدرسه مقدماتی ثرگود را در «جاسوس، خیاط، سرباز، جاسوس» (۱۹۷۹) بازی کرد.

ولز یکی از نویسندگان اصلی مجله طنز «پرایوت آی» بود و در «دفترچه خاطرات خانم ویلسون»، مجله کمدی پربینامه‌ای که روایت‌گر خاطرات همسر نخست‌وزیر هارولد ویلسون بود، همکاری داشت.

او از سال ۱۹۷۹، این موفقیت را با «بیل عزیز» تکرار کرد؛ مجموعه‌ای از نامه‌ها (که با همکاری ریچارد اینگرام نوشته شد) که ظاهراً توسط دنیس تچر، همسر نخست‌وزیر مارگارت تچر، به بیل دیدز ارسال می‌شد. ولز این اثر را به یک کمدی خنده‌دار تئاتری به نام «کسی دنیس را می‌خواهد؟» تبدیل کرد که نخستین بار در سال ۱۹۸۱ اجرا شد و او در آن نقش دنیس تچر را ایفا کرد. این نمایش با بازی آنجلا تورن در نقش خانم تچر، به یکی از موفقیت‌های بزرگ وست اِند تبدیل شد، در بریتانیا تور اجرا شد و برای تلویزیون نیز اقتباس شد. او همچنین به همراه کارل دیویس، «آلیس در سرزمین عجایب» را نوشت؛ اقتباسی موزیکال از رمان لویس کارول که نخستین بار در تئاتر لیریک در وست اِند لندن به روی صحنه رفت.

ولز همچنین نقش دنیس تچر را در فیلم باند، «فقط به خاطر چشمان تو» (۱۹۸۱) بازی کرد. در سال ۱۹۹۱، او و تورن بار دیگر نقش خانواده تچر را در «دانرولین» بازی کردند؛ یک نگاه طنز و تک‌قسمتی به سبک سیتکام تلویزیونی درباره دوران بازنشستگی این زوج. او همچنین صداپیشه شخصیت‌های فیل آرنولد، میمون ادوارد و برت در سریال تلویزیونی کودکان «چارلی چاک» بود.

در سال ۱۹۸۸، لئونارد برنشتاین کار بر روی نسخه جدید اپرتای بسیار بازنگری‌شده خود، یعنی «کاندید»، را آغاز کرد. نویسنده کتاب اصلی، هو ویلر، درگذشته بود و از جان ولز خواسته شد تا در بازنگری متن کمک کند. نخستین تولید این «نسخه نهایی» توسط اپرای اسکاتلند انجام شد و پس از آن «نسخه بازنگری‌شده نهایی» در سال ۱۹۸۹ عرضه شد که اجراهای آن در قالب سی‌دی و دی‌وی‌دی منتشر شده است. بخشی در این دی‌وی‌دی با عنوان «برنشتاین و ولتر» که توسط ولز نوشته شده بود، توضیح می‌داد که برنشتاین در این نسخه بازنگری‌شده نهایی چه خواسته بود.

ولز در سال ۱۹۹۱ کتاب «کلمات بی‌ادبانه» را به مناسبت ۱۵۰ سالگی کتابخانه لندن، به عنوان یک اثر تاریخی نوشت.

در سال ۱۹۹۷، ولز در کمدی موقعیت بی‌بی‌سی، «چاک»، در نقش مدیر بی‌عرضه، ریچارد نیکسون، ظاهر شد. هم‌بازی‌های او به خاطر آورد نیستند که او در صحنه بیمار بوده باشد، اما او برای شرکت در فصل دوم، بیش از حد ناخوش بود.

آخرین کتاب ولز، «خانه لردها»، پرفروش بود و یک سال پیش از مرگ او در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این کتاب یک مطالعه تاریخی و طنزآمیز درباره سیستم اشرافیت بریتانیا است.