پپه سرنا

پپه سرنا، بازیگر بااستعداد مکزیکی-آمریکایی، در بیش از ۱۰۰ فیلم سینمایی و ۳۰۰ برنامه تلویزیونی ظاهر شده است، اما بیشتر به‌خاطر بازی‌های نقش‌های مکمل خشن خود در فیلم‌های مختلف شناخته می‌شود؛ از جمله نقش شریک بدفرجام آل پاچینو در فیلم صورت زخمی (۱۹۸۳)، و همچنین فیلم وسترن سیلورادو (۱۹۸۵) با بازی کوین کاستنر، اثر جنایی تازه‌کار (۱۹۹۰) با بازی کلینت ایستوود و چارلی شین، و درام آمریکایی من (۱۹۹۲) با بازی ادوارد جیمز اولموس. طی دوران حرفه‌ای که از پنج دهه فراتر می‌رود، شخصیت‌های پپه هم در دو سوی قانون بوده‌اند؛ از قاچاقچیان مواد مخدر گرفته تا کلانترها.

او در ۲۳ جولای ۱۹۴۴ در کورپوس کریستی، تگزاس، زاده شد (و بزرگ شد)؛ او فرزند یک مترجم پایگاه نیروی دریایی برای خلبانان آمریکای لاتین و یک آرایشگر است. تمایل او برای بازیگر شدن از اوایل زندگی شکل گرفت و او در سال ۱۹۶۹ برای دنبال کردن سرانجام رویاهایش به هالیوود نقل مکان کرد. او برای پیدا کردن کارهای ثابت در نقش‌های لاتین‌تبار در سینما و تلویزیون، مجبور نشد زمان زیادی منتظر بماند.

پپه پس از اولین حضور ناموفقش در فیلم استثماری پرستاران دانشجو (۱۹۷۰)، پس از آنکه توسط تهیه کننده هال بی. والیس در فیلم بلوغ تیم بلچر با بازی ریچارد توماس و کاترین برنز و فیلم وسترن شوت اوت (۱۹۷۱) با بازی گریگوری پک، کشف شد، کارهای با کیفیت‌تر سطح «A» پیدا کرد. او با تخصص در نقش‌های شهری و خیابانی، تعدادی از فیلم‌های محبوب (سنتوریون‌های جدید (۱۹۷۲)، روز ملخ‌ها (۱۹۷۵)، کار واش (۱۹۷۶)، نیروی واحد (۱۹۷۹)، با افتخار قدم بزن (۱۹۷۹)، هانی‌ساکل رز (۱۹۸۰)، حرکات داخلی (۱۹۸۰)، معامله قرن (۱۹۸۳)، سپیده‌دم سرخ (۱۹۸۴)، کدی‌شک ۲ (۱۹۸۸)) را با مجموعه‌ای از درام‌های جنایی محبوب تلویزیونی مانند مانیکس، داستان پلیس، آدام-۱۲، تازه‌کارها، پرونده‌های راکفورد، بارتا، کوجاک، چیپس، بارنی میلر، ترسناک و خانم کینگ، تی.جی. هوکر، سایمون و سایمون، هیل استریت بلوز، ویس مایامی، کگنی و لیسی و تشخیص قتل ترکیب کرد.

پپه که سال‌ها با همسرش دایان در زندگی مشترک بوده، معلم برجسته و سخنرانی انگیزشی است که به کالج‌ها و دانشگاه‌ها سفر می‌کند. فعالیت جانبی و قدرتمند او به عنوان نقاش با موفقیت انتقادی همراه بوده و بارها برای انجام سفارش‌های نقاشی انتخاب شده است. نقاشی‌های پرجنب‌وجوش و نمایش‌های تک‌نفره او بر بازگشتی جدی به ریشه‌های مکزیکی‌اش تأکید دارد و موضوع مستند کوتاه زندگی هنر است (۲۰۱۵).