چارلز لنگ

چارلز برایانت لنگ جونیور، A.S.C. (زاده ۲۷ مارس ۱۹۰۲، بلوف، یوتا – درگذشته ۳ آوریل ۱۹۹۸، سانتا مونیکا، کالیفرنیا) فیلم‌بردار آمریکایی بود.

او در اوایل دوران حرفه‌ای خود با دوربین اکلی، یک دوربین «پنکیکی» مجهز به ژیروسکوپ که توسط کارل اکلی برای فیلم‌برداری از صحنه‌های اکشن در فضای باز طراحی شده بود، کار می‌کرد. نخستین آثار لنگ به عنوان فیلم‌بردار مشترک در فیلم‌های صامت نگهبان شب (۱۹۲۶) و عشق ریکاردو (۱۹۲۷) بود.

او پس از اتمام فیلم تام سایر برای پارامونت پیکچرز در سال ۱۹۳۰، بیش از بیست سال به همکاری با این استودیو ادامه داد. سبک نورپردازی که او در خداحافظی با اسلحه معرفی کرد، در طول دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به شدت با تمام فیلم‌های پارامونت شناخته شد، هرچند او گهگاه برای استودیوهای دیگر نیز کار می‌کرد، برای مثال در فیلم شبح و خانم مویر (۱۹۴۷).

در سال ۱۹۵۱، او مرحله دوم دوران حرفه‌ای خود را آغاز کرد، این بار به عنوان یک فیلم‌بردار آزاد. آثار او شامل این موارد است: فشار بزرگ (۱۹۵۳) با حضور گلن فورد و لی ماروین، سابرینا (۱۹۵۴) با حضور هامفری بوگارت و ویلیام هولدن، دوئل در اوکی کورال (۱۹۵۷) با حضور برت لنسلر و کرک داگلاس، واسطه (۱۹۵۸)، بعضی‌ها داغشو دوست دارن (۱۹۵۹) با حضور مارلین مونرو و جک لمون، هفت دلاور (۱۹۶۰) با حضور استیو مک‌کوئین، جک‌های یک‌چشم (۱۹۶۱) با حضور مارلون براندو، غرب چگونه فتح شد (۱۹۶۲) در قالب سینراما، پانتومیم (ابهام زدایی) (۱۹۶۳) با حضور کری گرانت و آدری هپبورن، باب و کارول و تد و آلیس (۱۹۶۹) و پروانه‌ها آزادند (۱۹۷۲).

لنگ در سال ۱۹۹۱ به پاس دوران حرفه‌ای‌اش که شامل حداقل ۱۱۴ فیلم بلند بود، جایزه دستاورد مادام‌العمر را از انجمن فیلم‌برداران آمریکا دریافت کرد.