والتر همپدن

والتر همپدن نام هنری والتر همپدن داگرتی (۳۰ ژوئن ۱۸۷۹ در بروکلین – ۱۱ ژوئن ۱۹۵۵ در لس‌آنجلس) بود که بازیگر و مدیر تئاتر آمریکایی بود. او برادر کوچک‌تر نقاش آمریکایی، پل داگرتی (۱۸۷۷-۱۹۴۷) بود.

او برای گذراندن دوره کارآموزی به مدت شش سال به انگلستان رفت. بعدها، او نقش‌های هملت، هنری پنجم و سیرانو دو برژراک را در برادوی بازی کرد. در سال ۱۹۲۵، او مدیر تئاتر کالونیال در برادوی شد. او به‌خاطر نقش‌های شکسپیری و همچنین نقش سیرانو که بین سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۳۶ در چندین اجرا بازی کرد، مشهور شد. آخرین نقش نمایشی همپدن، نقش دنفورث در اجرای اصلی برادوی از نمایشنامه بوته‌ی آزمایش اثر آرتور میلر بود.

همپدن در چند فیلم صامت ظاهر شد، اما فعالیت سینمایی او به‌طور جدی از سال ۱۹۳۹ آغاز شد؛ یعنی زمانی که نقش اسقف نیک‌نام پاریس (برادر فرولو) را در فیلم گودی‌دار نوتردام با بازی چارلز لاتون در نقش کازیمودو بازی کرد. این اولین فیلم صوتی همپدن بود؛ او در زمان ساخت آن، شصت ساله بود. پس از آن نقش‌های دیگری نیز دنبال شد که از جمله آن‌ها می‌توان به جارویس لنگدون در فیلم ماجراهای مارک توئین (۱۹۴۴) اشاره کرد، اما همه‌ی آن‌ها نقش‌های مکمل بودند و نه نقش‌های اصلی که همپدن در صحنه تئاتر بازی می‌کرد. او نقشی کوچک اما قابل‌توجه به‌عنوان سخنران پرحرف در سکانس اول فیلم همه‌چیز درباره ایو (۱۹۵۰) داشت و در کمدی سابرینا (۱۹۵۴) ساخته ویلی ویلدر، نقش پدر هامفری بوگارت و ویلیام هولدن را بازی کرد. این دو فیلم اخیر احتمالاً همان‌هایی هستند که همپدن نزد مخاطبان امروزی بیشتر شناخته شده است. او همچنین نقش پدرسالارهای ریش‌بلند را در حماسه‌های کتاب مقدس مانند جام نقره‌ای (۱۹۵۴) و پسر خودگشته (۱۹۵۵) بازی کرد. (در فیلم جام نقره‌ای، او نقش یوسف آراماتیا را ایفا کرد.)

همپدن بازخوانیِ تصویر افسانه‌ای خود از هرکول ساوینین سیرانو دو برژراک را در اولین قسمت برنامه رادیویی صحنه‌های بزرگ از نمایشنامه‌های بزرگ انجام داد، برنامه‌ای که همپدن از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ مجری آن بود. علاوه بر نقش‌های رادیویی‌اش (ماجراهای لئونیداس ویترال)، همپدن در روزهای نخستین تلویزیون نیز در چندین دراما ظاهر شد. او اولین حضور تلویزیونی خود را در سال ۱۹۴۹ با بازی نقش مکبث در سن ۶۹ سالگی تجربه کرد.

آخرین نقش او، نقش غیرخواننده‌ی لویی یازدهم، پادشاه فرانسه بود که برخی آن را از بهترین اجراهای او می‌دانند؛ این نقش در بازسازی تک‌رنگ سال ۱۹۵۶ از اوپرای ولگرد پادشاه (۱۹۲۵) اثر رودولف فریمِل بود که در غیر این صورت فیلمی معمولی به نظر می‌رسید. این فیلم پس از مرگ همپدن و بیش از یک سال پس از درگذره او منتشر شد.

والتر همپدن به مدت ۲۷ سال رئیس کلوب بازیکنان بود. کتابخانه این کلوب به نام او نام‌گذاری شده است.