برایان دلات

بعد از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، دلات به شهر نیویورک نقل‌مکان کرد و اولین سال‌های فعالیت خود را صرف سازگاری، هم از نظر حرفه‌ای و هم از نظر شخصی، با ویژگی‌ها و سرعت این شهر کرد. اولین فعالیت حرفه‌ای بازیگری دلات (و ارتباط بسیار خاص او با جشنواره شکسپیر نیویورک) در سال ۱۹۸۱ آغاز شد؛ زمانی که او برای هر دو نمایشی که آن تابستان در سنترال پارک اجرا می‌شد، یعنی هنری چهارم، بخش اول و طوفان، انتخاب شد. پس از آن نمایش‌های دیگری (از جمله هملتِ جوزف پاپ با حضور دایان ونورا) اجرا شدند و در سال‌های ۱۹۸۴-۱۹۸۵، دلات برای بازی در نمایشنامه برنده‌ی جایزه، ردپاها، که اجراهای موفقی در نیویورک (NYSF) و لندن (رویال کورت) داشت، مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. در پی آن، حجم زیادی از کارهای تلویزیونی روزانه و تبلیغاتی انجام شد. در سال ۱۹۸۷، ویلیام فریدکین او را در پایتون ولف انتخاب کرد و مدتی کوتاه پس از آن، دیوید جونز او را در کنار رابرت دنیرو و اد هریس در جکنایف به کار گرفت. فرصت‌های تئاتر، فیلم و تلویزیون همگی دست به دست هم دادند تا به شکوفایی دلات به‌عنوان یک بازیگر کمک کنند. او سه فصل با ریور آرتس رپرتوری و سه فصل با شرکت تئاتر فینیکس به اجرای تئاتر با سیستم رپرتوار چرخشی پرداخت و همچنین حضورهای متعدد بازیگری در تئاتر را در داخل و خارج از نیویورک تجربه کرد. یکی از دانستنی‌های آن دوران این بود که دلات فرصت یافت نقش ریک، شخصیت هامفری بوگارت را در تنها تولید رسمی تئاتری از کازابلانکا که توسط وارنر برادرز اجازه داده شده بود، بازی کند. دلات این افتخار را داشته است که با برخی از بااستعدادترین و خلاق‌ترین کارگردانان و بازیگران این صنعت همکاری کند؛ از جمله در آثار اخیر شامل دلیر (به کارگردانی نیل جوردن، با حضور جودی فاستر)، سالومه در برادوی (به کارگردانی استل پارسونز) و سایر جاها، و فیلم سالومِی‌بِی (هر دو با حضور آل پاچینو)، و همچنین در برادر من (به کارگردانی آنتونی لاور)، سربازان بوفالو (به کارگردانی گرگور جوردن، با حضور اد هریس و واکین فینیکس)، نمایش ترومن (به کارگردانی پیتر ویر، با حضور جیم کاری و لورا لینی)، مراسم بیداری آمریکایی و خانه قبل از تاریکی (هر دو به کارگردانی مورین فولی، دومی با حضور کاترین راس)، مرگ ناگهانی (به کارگردانی پیتر هایمز)، دور از بهشت (به کارگردانی تاد هاینز)، چهارشنبه خاکسترین (به کارگردانی ادوارد برنز) و رستگاری در شاوشنک (به کارگردانی فرانک دارابونت، با حضور تیم رابینز).