دایان ویست

دایان اِولین ویست (زاده ۲۸ مارس ۱۹۴۸)، بازیگر آمریکایی است. او برای نقش‌آفرینی در فیلم‌های «هانا و خواهرانش» (۱۹۸۶) و «گلوله‌هایی بر فراز برادوی» (۱۹۹۴) (هر دو به کارگردانی وودی آلن)، دو جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل را از آن خود کرده است. وی همچنین یک جایزه گلدن گلوب برای «گلوله‌هایی بر فراز برادوی»، یک جایزه امی زمان اصلی برای بهترین بازیگر مهمان زن در یک سریال درام برای «جاده‌ای به آوانلی» (۱۹۹۷) و یک جایزه امی زمان اصلی برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال درام برای «در درمان» (۲۰۰۸) را دریافت کرده است. علاوه بر این، او برای فیلم «والدگری» (۱۹۸۹) نامزد دریافت جایزه اسکار شد.

از دیگر حضورهای ویستی در فیلم‌ها می‌توان به «آزاد» (۱۹۸۴)، «رز ارغوانی قاهره» (۱۹۸۵) ساخته وودی آلن، «روزهای رادیویی» (۱۹۸۷)، «سپتامبر» (۱۹۸۷)، «پسران گمشده» (۱۹۸۷)، «نورهای درخشان، شهر بزرگ» (۱۹۸۸)، «ادوارد دست‌قیچی» (۱۹۹۰)، «لیتل من تیت» (۱۹۹۱)، «قفس پرنده» (۱۹۹۶)، «جادوی عملی» (۱۹۹۸)، «دن در زندگی واقعی» (۲۰۰۷)، «نیویورک، جزء به کل» (۲۰۰۸)، «سوراخ خرگوش» (۲۰۱۰)، «میول» (۲۰۱۸)، «بگذارید همه صحبت کنند» (۲۰۲۰) و «من خیلی مراقبم» (۲۰۲۰) اشاره کرد. او همچنین در سریال تلویزیونی «قانون و نظم» (۲۰۰۰–۲۰۰۲) و کمدی شبکه سی‌بی‌اس، «زندگی در تکه‌ها» (۲۰۱۵–۲۰۱۹) ایفای نقش کرده است.