رابرت گرینهوت

رابرت «باب» گرینهوت (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۴۲)، تهیه‌کننده آمریکایی فیلم است.

گرینهوت که در شهر نیویورک متولد شده است، در دانشگاه میامی در رشته موسیقی تحصیل کرد. او فعالیت سینمایی خود را به‌عنوان دستیار تولید در کمدیِ «تایگر میکز اوت» ساخته‌ی آرتور هیلر در سال ۱۹۶۷ آغاز کرد. طی هفت سال بعد، او در جایگاه‌های مختلف تولید کار کرد و با پیشرفت در سلسله‌مراتب شغلی، به مدیر تولید، دستیار کارگردان و تهیه‌کننده همکار رسید. گرینهوت در نقش آخر در فیلم «جبهه»، درام مربوط به سیاهه هالیوود ساخته‌ی ۱۹۷۶ با بازی وودی آلن، به‌عنوان تهیه‌کننده همکار فعالیت کرد. این اولین همکاری از همکاری‌های بسیار او با این نویسنده-کارگردان بود. گرینهوت تهیه‌کننده اجرایی و مدیر تولید «آنی هال» بود و در ادامه، تهیه‌کنندگی یا تهیه‌کنندگی اجرایی تمام فیلم‌های تحت کارگردانی آلن را تا کمدی موزیکال دوره‌ای «همه می‌گویند دوستت دارم» در سال ۱۹۹۶ بر عهده داشت.

گرینهوت همچنین همکاری‌های گسترده‌ای با مایک نیکولز در فیلم‌های «سوختگی» (۱۹۸۶)، «دختر کار» (۱۹۸۸)، «کارت‌پستال‌هایی از لبه» (۱۹۹۰)، «درباره هنری» (۱۹۹۱) و «گرگ» (۱۹۹۴) داشته است. از دیگر آثار او می‌توان به «مو» (۱۹۷۹) ساخته‌ی میلوش فورمان، «آرتور» (۱۹۸۱)، «سلطان کمدی» (۱۹۸۳) ساخته‌ی مارتین اسکورسیزی، و «بزرگ» (۱۹۸۸)، «لیگ خودشان» (۱۹۹۲) و «مرد رنسانس» (۱۹۹۴) ساخته‌ی پنی مارشل اشاره کرد.

گرینهوت در سال ۱۹۸۹ برای مشارکت در صنعت فیلم این شهر، جایزه کریستال اپل را از دفتر فیلم شهرداری نیویورک دریافت کرد. در همان سال، او با جایزه ایستمن کداک برای دستاوردهای دوران زندگی‌اش مورد تجلیل قرار گرفت.

رابرت «باب» گرینهوت (زاده ۱۸ دسامبر ۱۹۴۲)، تهیه‌کننده آمریکایی فیلم است.

گرینهوت که در شهر نیویورک متولد شده است، در دانشگاه میامی در رشته موسیقی تحصیل کرد. او فعالیت سینمایی خود را به‌عنوان دستیار تولید در کمدیِ «تایگر میکز اوت» ساخته‌ی آرتور هیلر در سال ۱۹۶۷ آغاز کرد. طی هفت سال بعد، او در جایگاه‌های مختلف تولید کار کرد و با پیشرفت در سلسله‌مراتب شغلی، به مدیر تولید، دستیار کارگردان و تهیه‌کننده همکار رسید. گرینهوت در نقش آخر در فیلم «جبهه»، درام مربوط به سیاهه هالیوود ساخته‌ی ۱۹۷۶ با بازی وودی آلن، به‌عنوان تهیه‌کننده همکار فعالیت کرد. این اولین همکاری از همکاری‌های بسیار او با این نویسنده-کارگردان بود. گرینهوت تهیه‌کننده اجرایی و مدیر تولید «آنی هال» بود و در ادامه، تهیه‌کنندگی یا تهیه‌کنندگی اجرایی تمام فیلم‌های تحت کارگردانی آلن را تا کمدی موزیکال دوره‌ای «همه می‌گویند دوستت دارم» در سال ۱۹۹۶ بر عهده داشت.

گرینهوت همچنین همکاری‌های گسترده‌ای با مایک نیکولز در فیلم‌های «سوختگی» (۱۹۸۶)، «دختر کار» (۱۹۸۸)، «کارت‌پستال‌هایی از لبه» (۱۹۹۰)، «درباره هنری» (۱۹۹۱) و «گرگ» (۱۹۹۴) داشته است. از دیگر آثار او می‌توان به «مو» (۱۹۷۹) ساخته‌ی میلوش فورمان، «آرتور» (۱۹۸۱)، «سلطان کمدی» (۱۹۸۳) ساخته‌ی مارتین اسکورسیزی، و «بزرگ» (۱۹۸۸)، «لیگ خودشان» (۱۹۹۲) و «مرد رنسانس» (۱۹۹۴) ساخته‌ی پنی مارشل اشاره کرد.

گرینهوت در سال ۱۹۸۹ برای مشارکت در صنعت فیلم این شهر، جایزه کریستال اپل را از دفتر فیلم شهرداری نیویورک دریافت کرد. در همان سال، او با جایزه ایستمن کداک برای دستاوردهای دوران زندگی‌اش مورد تجلیل قرار گرفت.

توضیحات بالا از مقاله ویکی‌پدیا درباره رابرت گرینهوت، تحت مجوز CC-BY-SA، با فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.