لی جی. کاب

لی جی. کاب (۸ دسامبر ۱۹۱۱ — ۱۱ فوریه ۱۹۷۶) بازیگر آمریکایی بود. او بیشتر برای بازی در فیلم‌های در بارانداز (۱۹۵۴) که برای آن نامزد جایزه اسکار شد، ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷) و جنگیر (۱۹۷۳) شناخته می‌شد. او همچنین نقش ویلی لومن را در اجرای اصلی نسخه برادوی نمایشنامه ۱۹۴۹ مرگ یک فروشنده اثر آرتور میلر به کارگردانی الیا کزان ایفا کرد. کاب در تلویزیون، در چهار فصل نخست سریال وسترن محبوب و پربیننده ویرجینیان هم‌بازی بود. او معمولاً شخصیت‌های متکبر، مرعوب‌کننده و تندخو را بازی می‌کرد، اما اغلب نقش‌های شخصیت‌های محترمی مانند قضات را نیز داشت. او که با نام لئو جیکوب در نیویورک متولد شده بود، در برانکس بزرگ شد و سپس در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و اولین بازی خود را در فیلم سایه محو شونده (۱۹۳۴) تجربه کرد. کاب در تولیدات و گروه‌های متعدد تئاتری، از جمله گروه تئاتر (نیویورک) اجرا کرد، پیش از آنکه در طول جنگ جهانی دوم در اولین واحد فیلم‌سازی نیروی هوایی ارتش خدمت کند.

پس از جنگ، کاب به سینما، تلویزیون و تئاتر بازگشت، اما در سال ۱۹۵۱ در شهادت مقابل کمیته فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس، توسط لری پارکس که خود از اعضای سابق حزب کمونیست بود، متهم به کمونیست بودن شد. از کاب خواسته شد تا مقابل HUAC شهادت دهد، اما او دو سال از این کار خودداری کرد تا اینکه در سال ۱۹۵۳، با تهدید شدن حرفه‌اش توسط لیست سیاه، تسلیم شد و در شهادتی که ارائه داد، نام ۲۰ نفر را به‌عنوان اعضای سابق حزب کمونیست ایالات متحده ذکر کرد. او پس از این جلسه بازگشت به فعالیت حرفه‌ای خود داشت و با الیا کزان و باد شولبرگ، دو «شاهد دوستدار» دیگرِ HUAC، در فیلم در بارانداز (۱۹۵۴) همکاری کرد؛ فیلمی که به‌طور گسترده به‌عنوان تمثیلی از شهادت دادن و دفاع از آن شناخته می‌شود. اجرای او در نقش شاه لیر در سال ۱۹۶۸، طولانی‌ترین دوره اجرا (۷۲ اجرا) را برای این نمایشنامه در تاریخ برادوی رقم زد. یکی از آخرین نقش‌های سینمایی او، نقش کارآگاه پلیس، ستوان کیندرمن، در فیلم ترسناک جنگیر (۱۹۷۳) بود.

کاب در فوریه ۱۹۷۶ بر اثر حمله قلبی در وودلند هیلز کالیفرنیا درگذشت و در قبرستان پارک یادبود ماونت سینای در لس‌آنجلس به خاک سپرده شد. از او همسر دومش، مری هیرش، و دخترش جولی کاب که او نیز بازیگر ماهری است، به‌جا ماندند.