رابرت وبر

رابرت وبر در طول دوران حرفه‌ای ۴۰ ساله‌ی خود به عنوان یکی از بازیگران نقش‌های مکمل پیشکسوت هالیوود، همواره با ایفای انواع نقش‌ها جایگاه خود را تثبیت کرد و تنها به بازی در یک نوع شخصیت خاص محدود نشد. او گاهی حتی فرصت بازی در نقش‌های اصلی را نیز داشت (نک: هیستریا (۱۹۶۵)). وبر فعالیت خود را ابتدا با نمایش‌های کوچک صحنه‌ای و چند نمایشنامه برادوی آغاز کرد و پیش از آنکه نقش هیئت‌منشی ۱۲ را در ۱۲ مرد خشمگین (۱۹۵۷) ایفا کند، مدتی در ارتش خدمت کرد. او همچنین برای فیلم‌های جنگی متعددی شناخته شده بود؛ از جمله بازی در نقش ژنرالِ لی ماروین در دوازده مرد خبیث (۱۹۶۷) یا نقش دریاسالار واقعی، فرانکلین جی. فلچر در میدوی (۱۹۷۶). از دیگر فیلم‌های مشهور وبر می‌توان به امید بزرگ سفید (۱۹۷۰)، انتقام پانتر صورتی (۱۹۷۸)، ۱۰ (۱۹۷۹) (به عنوان همکار ترانه‌سرای دادلِی مور، آهنگساز)، بنجامین خصوصی (۱۹۸۰)، غازهای وحشی ۲ (۱۹۸۵) و بازی در کنار ریچارد درایفوس و باربرا استرایسند در نقش دادستان فرانسیس مک‌میلیان در ناتس (۱۹۸۷) اشاره کرد. او در سال ۱۹۸۹، اندکی پس از اتمام تولید تلویزیونی چیزی آنجا هست (۱۹۸۸)، در مالیبوی کالیفرنیا بر اثر بیماری لو گِریگ (اسکلروز جانبی هیالتروفیک) درگذشت. او شباهتی به بازیگر نقش‌های مکمل، کوین مک‌کارتی داشت.