جودی دنچ

دیم جودیت اولیویا «جودی» دنچ، CH، DBE، FRSA (زاده ۹ دسامبر ۱۹۳۴)، بازیگر بازنشسته فیلم، تئاتر و تلویزیون انگلیسی است.

دنچ اولین حضور حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۵۷ با کمپانی اول ویک تجربه کرد. او در طول چند سال بعد، در چندین نمایشنامه از ویلیام شکسپیر در نقش‌هایی همچون اوفلیا در هملت، ژولیت در رومئو و ژولیت و لیدی مکبث در مکبث بازی کرد. او به دنیای فیلم نیز قدم گذاشت و جایزه بفتا را در بخش نوظهورترین بازیگر آینده‌دار از آن خود کرد؛ با این حال، بیشتر فعالیت‌های او در این دوره در حوزه تئاتر بود. او که به‌طور معمول به عنوان خواننده شناخته نمی‌شود، برای نقش اصلی خود در موزیکال کاباره در سال ۱۹۶۸ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت.

او طی دو دهه بعد، خود را به عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران تئاتر بریتانیا تثبیت کرد و با کمپانی تئاتر ملی و کمپانی سلطنتی شکسپیر همکاری کرد. او در تلویزیون نیز در این دوره با سریال عاشقانه ظریف از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۴ به موفقیت دست یافت و در سال ۱۹۹۲ بازی در نقش مستمر خود را در سریال کمدی عاشقانه تلویزیونی زمان می‌گذرد آغاز کرد.

حضور او در فیلم‌ها کم‌تکرار بود تا اینکه برای نقش «ام» در چشم طلایی (۱۹۹۵) انتخاب شد؛ نقشی که او در تک‌تک فیلم‌های جیمز باند تا اسکای‌فال (۲۰۱۲) ایفا کرد. او برای نقش ملکه ویکتوریا در خانم براون (۱۹۹۷) چندین جایزه سینمایی برجسته دریافت کرد و از آن زمان برای بازی در فیلم‌هایی چون شکسپیر عاشق (۱۹۹۸)، شکلات (۲۰۰۰)، آیریس (۲۰۰۱)، خانم هندرسون نمایش می‌دهد (۲۰۰۵) و یادداشت‌هایی درباره یک رسوایی (۲۰۰۶) و همچنین تولید تلویزیونی آخرین بمب‌های بلوند (۲۰۰۱) مورد ستایش قرار گرفته است.

دنچ که از نظر منتقدان یکی از بزرگترین بازیگران دوران پس از جنگ محسوب می‌شود و مکرراً در نظرسنجی‌ها به عنوان بازیگر پیشرو بریتانیا نام برده شده است، نامزدهای جوایز بسیاری را برای بازیگری خود در تئاتر، فیلم و تلویزیون دریافت کرده است؛ جوایز او شامل ده جایزه بفتا، هفت جایزه لورنس اولیویه، دو جایزه انجمن بازیگران سینما، دو جایزه گلدن گلوب، یک جایزه آکادمی و یک جایزه تونی است.

او از سال ۱۹۷۱ تا زمان مرگ همسرش، مایکل ویلیامز در سال ۲۰۰۱، با او ازدواج کرده بود. آن‌ها والدین بازیگر، فینتی ویلیامز هستند.