پیتر فالک

پیتر مایکل فالک (۱۶ سپتامبر ۱۹۲۷ – ۲۳ ژوئن ۲۰۱۱) بازیگر آمریکایی بود. او بیشتر برای نقش ستوان کلمبو در مجموعه تلویزیونی کلمبو (۱۹۶۸–۱۹۷۸، ۱۹۸۹–۲۰۰۳) از شبکه NBC/ABC شناخته می‌شود که برای آن چهار جایزه امی زمان طلایی (۱۹۷۲، ۱۹۷۵، ۱۹۷۶، ۱۹۹۰) و یک جایزه گلدن گلوب (۱۹۷۳) دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶، تی‌وی گاید فالک را در رتبه بیست و یکم فهرست ۵۰ ستاره بزرگ تلویزیون در تمام دوران قرار داد. او در سال ۲۰۱۳ ستاره‌ای در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود دریافت کرد.

او اولین بار نقش کلمبو را در دو قسمت آزمایشی تلویزیونی دو ساعته با عنوان «جهان نخست» ایفا کرد؛ اولین مورد با جین بری در سال ۱۹۶۸ و دومین مورد با لی گرانت در سال ۱۹۷۱. سپس این نمایش از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸ به عنوان بخشی از مجموعه فیلم معمایی NBC پخش شد و دوباره از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۳ در ABC به روی آنتن رفت.

فالک دو بار برای فیلم‌های «قتل، شرکت» (۱۹۶۰) و «جیب پر از معجزه» (۱۹۶۱) نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل شد و اولین جایزه امی خود را در سال ۱۹۶۲ برای «تئاتر دیک پاول» دریافت کرد. او اولین بازیگری بود که در یک سال هم نامزد جایزه اسکار و هم نامزد جایزه امی شد و این شاهکار را دو بار (۱۹۶۱ و ۱۹۶۲) تکرار کرد. او در ادامه در فیلم‌هایی چون «دنیای دیوانه، دیوانه، دیوانه، دیوانه» (۱۹۶۳)، در کنار فرانک سیناترا در «رابین و ۷ کلاه» (۱۹۶۴)، «مسابقه بزرگ» (۱۹۶۵)، «آنزیو» (۱۹۶۸)، «قتل با مرگ» (۱۹۷۶)، «کارآگاه ارزان» (۱۹۷۸)، «سرقت برینکس» (۱۹۷۸)، «خانواده‌های درهم‌تنیده» (۱۹۷۹)، «عروس شاهزاده» (۱۹۸۷)، «بال‌های آرزو» (۱۹۸۷)، «بازیکن» (۱۹۹۲) و «آینده» (۲۰۰۷) و همچنین در نقش‌های مهمان بسیار در تلویزیون ظاهر شد.

فالک همچنین به دلیل همکاری با فیلمساز، بازیگر و دوست شخصی‌اش جان کاساوتیس شناخته می‌شود و در فیلم‌هایی مانند «شوهران» (۱۹۷۰)، «زنی تحت تأثیر» (۱۹۷۴)، «دردسر بزرگ» (۱۹۸۶)، «مایکی و نیکی» (۱۹۷۶) اثر ایلین مِی و قسمت «اتود سیاه» (۱۹۷۲) از مجموعه کلمبو بازی کرده است. او در فیلم «شب افتتاحیه» (۱۹۷۷) اثر کاساوتیس، نقش یک تماشاگر تئاتر را بازی کرد.