مایکل شیبن

مایکل شیبن (زاده ۲۴ مه ۱۹۶۳) رمان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس، ستون‌نویس و نویسنده داستان کوتاه آمریکایی است. او که در واشینگتن دی.سی. متولد شده، یک سال در دانشگاه کارنگی ملون تحصیل کرد و سپس به دانشگاه پیتسبورگ انتقالی گرفت و در سال ۱۹۸۴ فارغ‌التحصیل شد. او متعاقباً مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در نویسندگی خلاق را از دانشگاه کالیفرنیا، ایرواین دریافت کرد.

اولین رمان شیبن، «معماهای پیتسبورگ» (۱۹۸۸)، زمانی که او ۲۴ ساله بود منتشر شد. او پس از آن رمان «پسران شگفت‌انگیز» (۱۹۹۵) و دو مجموعه داستان کوتاه را منتشر کرد. در سال ۲۰۰۰، او رمان «ماجراهای شگفت‌انگیز کاوالیر و کلی» را منتشر کرد که در سال ۲۰۰۱ برنده جایزه پولیتزر در بخش داستان شد؛ جان لئونارد آن را شاهکار شیبن توصیف کرده است.

رمان او «اتحادیه پلیس‌های ییدیش»، یک رمان معمایی در سبک تاریخ جایگزین است که در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و برنده جوایز هوگو، سایدویس، نبولا و اگنوتیوس شد؛ رمان سریالی او «جنتلمن‌های جاده» نیز در پاییز همان سال به صورت کتاب منتشر شد. در سال ۲۰۱۲، شیبن رمان «تلگراف اونیو» را منتشر کرد که با عنوان «میدل‌مارچ قرن بیست و یکم» معرفی شد و به زندگی درهم‌تنیده دو خانواده در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو در سال ۲۰۰۴ می‌پردازد. او در نوامبر ۲۰۱۶، جدیدترین رمان خود یعنی «مونگلو» را منتشر کرد؛ خاطراتی خیال‌پردازی‌شده از پدربزرگ مادری‌اش که بر اساس اعترافات او در بستر مرگ، تحت تأثیر مسکن‌های قوی در خانه مادر شیبن در کالیفرنیا در سال ۱۹۸۹ نوشته شده است.

آثار شیبن با زبان پیچیده و استفاده مکرر از استعاره همراه با درون‌مایه‌های تکرارشونده‌ای همچون نوستالژی، طلاق، رهاشدگی، پدر بودن و به‌ویژه مسائل مربوط به هویت یهودی مشخص می‌شود. او اغلب شخصیت‌های همجنس‌گرا، دوجنس‌گرا و یهودی را در آثار خود می‌گنجاند. از اواخر دهه ۱۹۹۰، او با سبک‌های متنوعی برای نشریات مختلف می‌نویسد؛ او از مدافعان برجسته ارزش‌های ادبیات ژانر و داستان‌های پیرو طرح (پلات‌محور) است و در کنار رمان، فیلم‌نامه‌ها، کتاب‌های کودکان، کمیک‌ها و داستان‌های سریالی روزنامه‌ها را نیز منتشر کرده است.