استن شو

استن شو (زاده ۱۴ ژوئیه، ۱۹۵۲) بازیگر آمریکایی است.

او که در شیکاگو در ایالت ایلینوی متولد شده، فرزند برتا شو و اددی شو نوازنده ساکسفون است و پسرعموی خوانندگان فقید سبک سول، سام کوک و تایرون دیویس محسوب می‌شود. شو فعالیت بازیگری خود را با اجرای موزیکال برادوی «مو» در نسخه تولید شیکاگو و همچنین اجرای «من را کسی نمی‌شناسد» در برادوی آغاز کرد. آخرین نمایش او در برادوی، «ویا گالاکتیکا»، توسط سر پیتر هال کارگردانی شد.

شو پیش از آنکه بازیگر شود، مربی کاراته، جودو و جوجوتسو در شیکاگو بود. او دارای کمربند مشکی درجه یک در جودو و جوجوتسو و درجه دو در کاراته است.

شو در فیلم «راکی» (۱۹۷۶) در نقش دیپر، بوکسور دیگری، ظاهر شد. در یکی از صحنه‌های حذف‌شده، دیپر که از توجهی که به راکی شده عصبانی است، او را مقابل گزارشگر تلویزیونی به مبارزه می‌طلبد. او همچنین نقش یک مبارز حرفه‌ای را در فیلم‌های «به اندازه کافی سخت» (۱۹۸۳)، «شب‌های هارلم» (۱۹۸۹) و «چشمان مار» (۱۹۹۸) ایفا کرد. یکی از قابل توجه‌ترین نقش‌های او، حضور در مینی‌سریال «ریشه ها: نسل‌های بعدی» (۱۹۷۹) در نقش ویل پالمر، پدربزرگ مادری الکس هیلی بود. یکی دیگر از نقش‌های بسیار برجسته او، نقش سرباز واشینگتن در «پسرهای گروه سی» (۱۹۷۸) بود. شو همچنین در فیلم «سانتینی بزرگ» (۱۹۷۹) در نقش تومر اسمالز در کنار رابرت دووال و دیوید کیت بازی کرد. او پس از ایفای نقش در فیلم «گوجه‌فرنگی‌های سبز سرخ‌شده» در سال ۱۹۹۱، در کمدی «مهمان خانه» (۱۹۹۵) در کنار سینبد بازی کرد و در فیلم «جزیره قاتل» با بازی جینا دیویس، در نقش یک دزد دریایی ظاهر شد. از افتخارات تلویزیونی او می‌توان به قسمت‌هایی از سریال‌های «مَت‌لاک»، «زن، قاتل، نوشته»، «پرونده‌های ایکس» و یک قسمت از «جنایات و جرایم» در سال ۲۰۰۹ اشاره کرد.