انجی دیکینسون

آنجلین دیکینسون (با نام اصلی براون؛ زاده ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۱) بازیگر بازنشسته آمریکایی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را با تلویزیون آغاز کرد و پیش از آنکه نقش تحول‌آفرین خود را در «تیرانداز» (۱۹۵۶) در کنار جیمز آرنس و فیلم وسترن «ریو براوو» (۱۹۵۹) ایفا کند که برای آن جایزه گلدرگلوب بهترین ستاره نوظهور سال را دریافت کرد، در مجموعه‌های گلچینی بسیاری در دهه ۱۹۵۰ ظاهر شد.

دیکینسون در طول دوران فعالیت شصت‌ساله‌ی خود، در بیش از ۵۰ فیلم از جمله «دروازه چین» (۱۹۵۷)، «یازده نفر از اوسیانز» (۱۹۶۰)، «گناهان راشل کید» (۱۹۶۱)، «جسیکا» (۱۹۶۲)، «کاپیتان نیومن، پزشک» (۱۹۶۳)، «قاتلان» (۱۹۶۴)، «هنر عشق» (۱۹۶۵)، «تعقیب» (۱۹۶۶)، «نقطه کور» (۱۹۶۷)، «دختران زیبا همگی در یک ردیف» (۱۹۷۱)، «مرد بیرونی» (۱۹۷۲) و «مامای بزرگ و بد» (۱۹۷۴) حضور داشته است.

از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸، دیکینسون نقش گروهبان سوزان «پپر» اندرسون را در سریال جنایی شبکه ان‌بی‌سی، «زن پلیس» ایفا کرد که برای آن جایزه گلدرگلوب بهترین بازیگر زن – سریال درام تلویزیونی را دریافت کرد و سه بار نامزد جایزه پرایم‌تایم امی برای بهترین بازیگر نقش اصلی در یک سریال درام شد. او در نقش اصلی، در فیلم هیجان‌انگیز و جنایی برایان دی‌پالما با عنوان «آماده برای کشتن» (۱۹۸۰) بازی کرد که برای آن جایزه ساتورن بهترین بازیگر زن را دریافت نمود.

دیکینسون در دوران بعدی فعالیت حرفه‌ای خود، در چندین فیلم تلویزیونی و مینی‌سریال بازی کرد و همچنین نقش‌های مکمل را در فیلم‌هایی همچون «حتی دختران گاوی هم افسرده می‌شوند» (۱۹۹۴)، «سابرینا» (۱۹۹۵)، «به دیگری نیکی کن» (۲۰۰۰) و «عشق بزرگ و بد» (۲۰۰۱) ایفا کرد.