گرترود آستور

گرترود آستور (زاده گرترود آیزر، ۹ نوامبر ۱۸۸۷ – ۹ نوامبر ۱۹۷۷) بازیگر نقش‌های مکمل سینمای آمریکا بود که فعالیت حرفه‌ای خود را با نواختن ترومبون در یک کشتی رودخانه‌ای آغاز کرد.

آستور که در لیک‌وودِ اوهایو متولد شده بود، در ۱۲ سالگی از خانه فرار کرد و به عنوان نوازنده ترومبون به یک گروه موسیقی زنان پیوست و به ایالت‌های مختلف سفر کرد. او در نیویورک گروه را ترک کرد تا وارد سینما شود و پیش از آنکه فعالیت حرفه‌ای‌اش اوج بگیرد، به عنوان هنرور در نقش‌های سیاهی‌لشکر مشغول به کار شد. آستور بازیگر پرکاری بود و بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۲ در بیش از ۲۵۰ فیلم ظاهر شد. اولین فعالیت شناخته‌شده او در یک فیلم کوتاه از استودیوی بایوگراف در سال ۱۹۱۵ بود. او پس از آن به بازیگر قراردادی یونیورسال تبدیل شد. آستور زنی بلندقامت، استخوانی و زیبا بود و اغلب از بازیگران نقش اول آن دوران بلندتر به نظر می‌رسید؛ به همین دلیل، او بیشتر در نقش‌های کمدی در قالب اشراف‌زاده‌ها، زن‌های پول‌پرست و «بهترین دوست قهرمان داستان» به کار گرفته می‌شد.

مشهورترین حضورهای او در دوران سینمای صامت عبارت بودند از نقش ستاره تئاترِ مهمانی در فیلم ضربه به صحنه (۱۹۲۵) در کنار گلوریا سوانسون، نقش زن فریبنده که پول‌های دزدی را برای هری لنگدون در فیلم مرد قوی (۱۹۲۶) به‌جا می‌گذارد، و نقش همراهِ بذله‌گوشِ لورا لابلانت در فیلم گربه و طوطی (۱۹۲۷).

آستور در استودیوی هال روت با ستاره‌هایی چون لارل و هاردی، گروه آور گنگ و به‌ویژه چارلی چیز، فعالیت بسیار پرکاری داشت. او همچنین در واحد فیلم‌های کوتاه کلمبیا پیکچرز نیز مشغول به کار بود.

او در طول دهه‌های ۱۹۴۰، ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ همچنان به بازی در نقش‌های کوچک در فیلم‌های بلند ادامه داد. او در ماجراجویی شرلوک هلمز، چنگال سرخ، برای لحظه‌ای کوتاه به عنوان نخستین قربانی قتل دیده شد و در سال ۱۹۵۶ در فیلم هشتاد روز سفر دور دنیا نیز در میان نقش‌های سیاهی‌لشکرهای لباس‌دار حضور داشت. آخرین حضور او در فیلم مردی که لیبرتی والنس را کشت ساخته جان فورد بود.

آستور در سال‌های پایانی عمر خود، مهمان مورد استقبال در چندین گردهمیدی از گروه پسران کویر بود و به عضو افتخاری خیمه وای اوت وست تبدیل شد.

او در وودلند هیلز کالیفرنیا بر اثر سکته درگذشت. او در صومعه مزمورها در قبرستان هالیوود فوراور در هالیوود کالیفرنیا به خاک سپرده شده است.