لورن باکال

لورن باکال (با نام اصلی بتی جوآن پرسک؛ زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۲۴ – ۱۲ اوت ۲۰۱۴) بازیگر آمریکایی بود که به خاطر صدای بم و متمایز و چهره‌ی جذابش شناخته می‌شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان مدل آغاز کرد. او نخستین بار به‌عنوان نقش اول در فیلم «داشتن و نداشتن» (۱۹۴۴) ساخته هامفری بوگارت ظاهر شد و به بازی در ژانر فیلم نوآر با حضور در فیلم‌های بوگارت همچون «خواب گران» (۱۹۴۶)، «گذر تاریک» (۱۹۴۷) و «کی لارگو» (۱۹۴۸) و همچنین نقش‌های کمدی در «چگونه با یک میلیونر ازدواج کنیم» (۱۹۵۳) در کنار مارلین مونرو و «طراح زن» (۱۹۵۷) در کنار گرگوری پک ادامه داد. باکال در برادوی در نمایش‌های موزیکال بازی کرد و برای نمایش‌های «دست‌زدن» در سال ۱۹۷۰ و «زن سال» در سال ۱۹۸۱ برنده جایزه تونی شد. بازی او در فیلم «آینه دو رو» (۱۹۹۶) برای او جایزه گلدن گلوب و نامزدی جایزه اسکار به ارمغان آورد.

در سال ۱۹۹۹، باکال در فهرست ۱۰۰ سال... ۱۰۰ ستاره‌ی مؤسسه فیلم آمریکا، در رتبه بیستم از میان ۲۵ بازیگر برتر قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹، او توسط آکادمی هنرهای سینمایی و علمی برای دریافت جایزه افتخاری اسکار «به پاس جایگاه محوری‌اش در عصر طلایی سینما» انتخاب شد.

باکال در ۱۲ اوت ۲۰۱۴ در سن ۸۹ سالگی درگذشت. به گفته نوه‌اش جیمی بوگارت، این بازیگر پس از دچار شدن به سکته مغزی درگذشت.