کریس کریستوفرسون

کریس کریستوفرسون (۲۲ ژوئن ۱۹۳۶ – ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر آمریکایی سبک کانتری بود. از جمله آثار او در مقام ترانه‌سرا می‌توان به «من و بابی مک‌جی»، «برای اوقات خوش»، «یکشنبه‌صبح‌ها در حال پایین آمدن» و «کمک کن تا شب را سپری کنم» اشاره کرد که همگی برای هنرمندان دیگر آثار پرطرفداری بودند.

در سال ۱۹۸۵، کریستوفرسون به همراه سایر هنرمندان سبک کانتری یعنی ویلون جنینگز، ویلی نلسون و جانی کش، به سوپرگروه موسیقی کانتری «د های‌وی‌من» پیوست؛ گروهی که نیروی خلاق کلیدی در جنبش موسیقی کانتریِ یاغی بود که ماشین سنتی موسیقی کانتری در نشویل را به نفع ترانه‌سرایی و تولید مستقل کنار گذاشت.

کریستوفرسون به‌عنوان بازیگر، برای نقش‌آفرینی‌هایش در پَت گرت و بیلی پسر بچه (۱۹۷۳)، بلوم در عشق (۱۹۷۳)، آلیس دیگر اینجا زندگی نمی‌کند (۱۹۷۴)، ستاره‌ای زاده می‌شود (۱۹۷۶) (که جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد را برای او به ارمغان آورد)، کاروان (۱۹۷۸)، دروازه بهشت (۱۹۸۰)، کالسکه (۱۹۸۶)، ستاره تنها (۱۹۹۶) و سه‌گانه فیلمی تیغه (۱۹۹۸–۲۰۰۴) شناخته می‌شد.

در سال ۲۰۰۴، کریستوفرسون به تالار مشاهیر موسیقی کانتری راه یافت.