جیمز بست

جیمز بست (با نام اصلی جول فرانکلین گای؛ ۲۶ جولای ۱۹۲۶ – ۶ آوریل ۲۰۱۵) بازیگر آمریکایی تلویزیون، سینما، نقش‌های مکمل، صداپیشه و تئاتر، و همچنین نویسنده، کارگردان، مربی بازیگری، هنرمند، استاد دانشگاه و نوازنده بود که دوران حرفه‌ای‌اش هفت دهه از تلویزیون را در بر می‌گرفت. او به‌عنوان مهمان در برنامه‌های مختلف موسیقی کانتری و تاک‌شوها ظاهر شد.

او یکی از پرمشغله‌ترین بازیگران هالیوود بود که دوران قرارداد خود را در سال ۱۹۴۹ با استودیو یونیورسال آغاز کرد، جایی که با بازیگران ناشناخته‌ای همچون جولی آدامز، پایپر لوری، تونی کورتیس و راک هادسن آشنا شد. دوران طولانی فعالیت بست در سال ۱۹۵۰ با فیلم‌ها آغاز شد. او عمدتاً در فیلم‌های وسترن ظاهر شد و در فیلم‌های «ریداران کانزاس» (۱۹۵۰)، «پسر سیمارون» (۱۹۵۲) و «تفنگدار سریع» (۱۹۶۴) در مقابل اودی مورفی، در «هفت مرد عصبانی» (۱۹۵۵) در مقابل ریموند مسی، در «آخرین مرد بد» (۱۹۵۷) در مقابل جورج مونتگومری، در «گان‌فایتر کول یانگر» (۱۹۵۸) در مقابل فرانک لاوجوی و در «سوار شدۀ تنها» (۱۹۵۹) در مقابل رندالف اسکات بازی کرد. او همچنین در فیلم علمی‌تخیلی کالت «شری‌های قاتل» (۱۹۵۹) و دنباله‌ی آن «بازگشت شری‌های قاتل» (۲۰۱۲) بازی کرد. او بیشتر به‌خاطر ایفای نقش کلفت و دست‌وپاچلفتی کلانتر روسکو پی. کولترین در کمدی/اکشن «کلانتر، منو بترسون» شناخته می‌شود؛ نقشی که در «کلانتر، منو بترسون: تجدید دیدار!» (۱۹۹۷) به‌گونه‌ای بازنگری کرد که شخصیت او اکنون علاوه بر کلانتر، «رئیس» شهرستان هازارد نیز بود، و بار دیگر در «کلانتر، منو بترسون: هازارد در هالیوود» (۲۰۰۰) این نقش را ایفا کرد.