پیتر اوتول

پیتر سیموس اوتول (۲ آگوست ۱۹۳۲ – ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳) بازیگر بریتانیایی-آیرلندی بود. او در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک تحصیل کرد و کار خود را در تئاتر آغاز کرد و به عنوان بازیگر آثار شکسپیر در بریست اولد ویک و کمپانی استیج انگلیش شناخته شد. او در سال ۱۹۵۹ با نمایش بلند و کوتاه و بلند، اولین حضور خود را در وست اِند تجربه کرد و در سال ۱۹۶۳ نقش اصلی در نمایش هملت را در نخستین تولید تئاتر ملی ایفا نمود. اوتول که در صحنه تئاتر لندن می‌درخشید، به سبک زندگی پرحاشه و متمردانه‌اش در خارج از صحنه نیز شهرت داشت.

اوتول که نخستین حضور سینمایی خود را در سال ۱۹۵۹ تجربه کرد، با بازی در نقش تی. ای. لورنس در فیلم لورنس عربستان (۱۹۶۲) به شهرت جهانی رسید و برای این نقش نخستین نامزدی خود را برای جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد دریافت کرد. او هفت بار دیگر نیز برای این جایزه نامزد شد؛ برای بازی در نقش شاه هنری دوم در هر دو فیلم بکت (۱۹۶۴) و شیر در زمستان (۱۹۶۸)، خداحافظ آقای چیپس (۱۹۶۹)، طبقه حاکم (۱۹۷۲)، بدلکار (۱۹۸۰)، سال مورد علاقه من (۱۹۸۲) و ونوس (۲۰۰۶). او همچنین رکورد بیشترین نامزدی اسکار در بخش بازیگری بدون بردن جایزه را (با هم‌ترازی با گلن کلوز) در اختیار دارد. در سال ۲۰۰۲، جایزه افتخاری آکادمی برای دستاوردهای دوران حرفه‌ای‌اش به او اعطا شد.

اوتول برنده چهار جایزه گلدِن گلوب، یک جایزه بفتا برای بهترین بازیگر مرد بریتانیایی و یک جایزه پرایم‌تایم امی بود. از دیگر آثار او می‌توان به چه خبر پوسی‌کت؟ (۱۹۶۵)، چگونه یک میلیون را بدزدیم (۱۹۶۶)، سوپرگرل (۱۹۸۴) و نقش‌های کوچک در آخرین امپراتور (۱۹۸۷) و تروآ (۲۰۰۴) اشاره کرد. او همچنین صداپیشه آنتون اگوی، منتقد رستوران در انیمیشن راتاتویی (۲۰۰۷) پیکسار بود.